Сураи Аль-Бакара Оят 256 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар дин ҳеч маҷбурие нест. Ҳидоят ва гумроҳӣ равшан шудааст.…

Аль-Бакара · 256/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ۝٢٥٦

🔤 Transliteration

Laaa ikraaha fid deeni qat tabiyanar rushdu minal ghayy; famai yakfur bit Taaghooti wa yu`mim billaahi faqadis tamsaka bil`urwatil wusqaa lan fisaama lahaa; wallaahu Samee`un `Aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дар дин ҳеч маҷбурие нест. Ҳидоят ва гумроҳӣ равшан шудааст. Пас ҳар кас, ки ба тоғут кофир шавад ва ба Худой имон оварад, ба чунон риштаи устуворе чанг зада, ки канданиаш набошад. Худо шунаво ва доност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

الإكراه (ал-икроҳ): маҷбур кардан, зӯроварӣ барои қабули чизе.
الرشد (ар-рушд): роҳи дуруст, ҳидоят ва ҳақ.
الغي (ал-ғай): гумроҳӣ, роҳи нодуруст ва ботил.
الطاغوت (ат-тоғут): ҳар чизе, ки ба ғайри Худо парастиш мешавад; ҳар бути ботил ва ҳар қувваи золим, ки одамонро аз роҳи Худо дур мекунад.
العروة الوثقى (ал-урвату-л-вусқо): дастаи мустаҳкам, пайванди устувор; ин ҷо ба маънои имони қавӣ ва роҳи наҷот аст.
لا انفصام لها (ло инфисома лаҳо): ҳеҷ гоҳ намеканад, канда намешавад.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованд мефармояд, ки дар дини ислом барои касе зӯроварӣ ва маҷбурӣ нест. Ин дайн худи ҳақ аст ва роҳи дуруст аз роҳи нодуруст ба таври возеҳ ҷудо шудааст. Ҳақиқат равшан гардидааст ва ҳеҷ кас ба зӯр ба ин дин ворид карда намешавад, зеро далелҳо ва нишонаҳои он равшану ошкоранд. Пас ҳар касе, ки аз парастиши ҳар чизе ба ғайри Худо даст кашад ва ба Худои ягона имон оварад, ӯ ба дастаи мустаҳкам ва пайванди устуворе чанг задааст, ки ҳеҷ гоҳ намеканад ва ӯро ба наҷот мерасонад. Ва Худованд суханони бандагонашро мешунавад ва ба амалу нияти онҳо доност ва ҳар касро мувофиқи амалаш ҷазо медиҳад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ислом дини равшан ва ошкор аст; ҳақиқати он ба қадре возеҳ аст, ки ба зӯроварӣ ниёз надорад.
Озодии интихоб дар дин эҳтиром карда шудааст; касе ба зӯр ба имон водор намешавад.
Имон ба Худои ягона ва дурӣ аз ҳар чизе, ки ба ғайри Ӯ парастиш мешавад, роҳи наҷот ва саодат аст.
Касе, ки ба Худо имон меорад, ба пайванди мустаҳкам чанг мезанад, ки ҳеҷ гоҳ намеканад ва ӯро дар дунёву охират устувор медорад.
Худованд суханон ва амалҳои бандагонашро медонад ва ба ҳар кас мувофиқи амалаш подош ё ҷазо медиҳад.
Ин оят моро ба тафаккур ва андеша дар бораи ҳақиқати дин даъват мекунад ва дилҳоро ба ислом мекашад, зеро ислом дини файз, раҳмат ва равшанӣ аст.

📜 Оят 254-258 — Сураи Аль-Бакара

254يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, пеш аз он ки он рӯзе фаро расад, ки на дар он хариду фурӯше бошад ва на дӯстиву шафоъате, аз он чӣ ба шумо рузӣ додаем, садақа кунед. Ва кофирон худ ситамкоронанд.

255اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ

Оллоҳ худоест, ки ҳеҷ худое ҷуз Ӯ нест. Зиндаву поянда аст. На хоби сабук Ӯро фаро мегирад ва на хоби сангин. Аз они Ӯст, ҳар чӣ дар осмонҳо ва замин аст. Чӣ касе ҷуз ба иҷозати Ӯ дар назди Ӯ шафоъат кунад? Он чиро, ки пеши рӯ ва он чиро, ки пушти сарашон аст, медонад ва ба илми Ӯ ҷуз он чӣ Худ хоҳад, иҳота натавонанд ёфт. Курит Ӯ осмонҳо ва заминро иҳота дорад. Нигаҳдории онҳо бар Ӯ душвор нест. Ӯ баландпояву бузург аст!

256لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

257اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Худо ёвари мӯъминон аст. Онҳоро аз торикиҳо ба равшанӣ мебарад. Вале онон, ки кофир шудаанд, тоғут (бутҳо ва худоҳои дурӯғин) ёвари онҳост, ки, онҳоро аз равшанн ба торикиҳо мекашанд. Инҳо ҷаҳаннамиёнанд ва ҳамеша дар он хоҳанд буд.

258أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Он касеро, ки Худо ба ӯ подшоҳӣ арзонӣ карда буд, надидӣ, ки бо Иброҳим дар бораи Парвардигораш ҳуҷҷаторӣ мекард? Он гоҳ, ки Иброҳим гуфт: «Парвардигори ман зинда мекунад ва мемиронад». Ӯ гуфт: «Ман низ зинда мекукам ва мемиронам». Иброзҳим гуфт: «Худо хуршедро аз машриқ, бармеоварад, ту онро аз мағриб баровар». Он кофир ҳайрон шуд. Зеро Худо ситамкорокро ҳидоят намекунад!

← Оят 255 📖 Аль-Бакара Оят 257 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

256Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 256

Сураи Аль-Бакара Оят 256 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар дин ҳеч маҷбурие нест. Ҳидоят ва гумроҳӣ равшан шудааст.…

Сураи Оят 256/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 254–258. Ба Тоҷикӣ: Русский.