انبیاء سۈرىسى — ئايەت 87

1) قىسقىچە سۆز ئىزاھاتى:

• ذَا النُّونِ: بېلىق ئىگىسى، يەنى يۇنۇس ئەلەيھىسسالام. «نۇن» بېلىق دېگەن مەنىدە.
• مُغَاضِبًا: غەزەپلىنىپ، ئاچچىقلىنىپ.
• لَن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ: ئۇنىڭغا تارلىق قىلمايمىز، يەنى جازالىمايمىز دېگەن مەنىدە.
• الظُّلُمَاتِ: قاراڭغۇلۇقلار — بېلىقنىڭ قارنى، دېڭىز ۋە كېچە قاراڭغۇلۇقى.
• سُبْحَانَكَ: سەن پاكتۇرسەن، سەن ھەر قانداق نۇقساندىن خالىيسەن.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا پەيغەمبىرىمىزگە يۇنۇس ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسەسىنى ئەسلىتىدۇ. يۇنۇس ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىنى ئاللاھقا ئىمان ئېيتىشقا چاقىردى، ئەمما ئۇلار ئىمان ئېيتىشتىن يۈز ئۆرۈپ، ئاسىيلىقتا داۋاملاشتى. شۇڭا ئۇ ئۇلارغا ئازاب كېلىشىنى ئاگاھلاندۇردى. ئەمما ئاللاھ تائالا ئۇنىڭغا سەۋر قىلىشنى بۇيرۇغان بولسىمۇ، ئۇ قەۋمىنىڭ ئىمان ئېيتماستىن داۋاملاشقانلىقىدىن دىلى سىقىلىپ، ئۇلارغا ئاچچىقلىنىپ، ئاللاھنىڭ رۇخسىتىسىز ئۇلارنىڭ ئارىسىدىن چىقىپ كەتتى.

ئۇ ئاللاھنىڭ ئۇنىڭغا تارلىق قىلمايدىغانلىقىنى، يەنى بۇ قىلمىشى ئۈچۈن جازالىمايدىغانلىقىنى ئويلىدى. ئەمما ئاللاھ تائالا ئۇنى سىنىدى ۋە ئۇنىڭغا قاتتىق تارلىق ۋە قاماش بېرىپ، دېڭىزدا بىر چوڭ بېلىق ئۇنى يۇتۇۋەتتى. شۇ ۋاقىتتا يۇنۇس ئەلەيھىسسالام كېچىنىڭ، دېڭىزنىڭ ۋە بېلىق قارنىنىڭ قاراڭغۇلۇقلىرى ئىچىدە پەرۋەردىگارىغا يالۋۇرۇپ، تەۋبە قىلىپ، ئۆزىنىڭ خاتالىقىنى ئېتىراپ قىلدى. ئۇ: «سەندىن باشقا ھېچقانداق ئىلاھ يوق، سەن پاكتۇرسەن، مەن ھەقىقەتەن زالىملاردىن بولدۇم» دېدى. بۇ ئۇنىڭ قەۋمىگە سەۋر قىلمىغانلىقى ۋە ئاللاھنىڭ رۇخسىتىسىز چىقىپ كەتكەنلىكى ئۈچۈن ئۆزىنى ئەيىبلەپ، تەۋبە قىلغانلىقى ئىدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىنسان قانچىلىك قىيىنچىلىققا دۇچ كەلسىمۇ، ئاللاھقا يالۋۇرۇپ، تەۋبە قىلىش ئارقىلىق نىجات تاپىدۇ. ئاللاھ تائالا تەۋبە قىلغان بەندىلىرىنىڭ تەۋبەسىنى قوبۇل قىلىدۇ ۋە ئۇلارنى قاراڭغۇلۇقلاردىن نۇرغا چىقىرىدۇ. شۇڭا ھەر قانداق ۋاقىتتا ئاللاھقا يۈزلىنىپ، ئۇنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەسلىك كېرەك.