Surat Al-Mu'minun — Ayat 2

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• خَاشِعُونَ (khaasyi'uun): yaiku wong-wong sing andhap asor, nglumpukake atine, lan meneng anggone ngibadah, ora kesusu lan ora nggatekake barang liya kajaba mung marang Allah.
• صَلَاتِهِمْ (shalaatihim): shalaté wong-wong mau, yaiku ibadah shalat lima wektu.
• خُشُوع (khusyuk): andhap asor ing ati lan awak, atine ora mlayu-mlayu marang perkara donya, awaké meneng, mripaté ora nyawang mrana-mrana.

2) Tegese ayat iki:

Wong-wong mukmin sing begja iku yaiku wong-wong sing nalika nindakake shalat, atine padha khusyuk marang Allah. Atine padha kosong saka pikiran-pikiran sing ora perlu, ora mikir bab donya, mung ngelingi Allah. Awake padha meneng, ora obah-obah tanpa guna, mripaté padha tumungkul marang panggonan sujud, swarané padha alus lan ora rame. Wong-wong iki padha ngasorake awake ing ngarsané Allah, rumangsa cilik lan butuh marang pitulungané Allah. Shalaté ora mung dadi kewajiban sing dilakoni kanthi cepet-cepet, nanging dadi wektu kanggo nyedhaki Allah kanthi tenang lan ati sing resik.

3) Faedah-faedah sing bisa dijupuk saka ayat iki:

• Shalat sing khusyuk iku tandha-tandhane wong mukmin sing bener-bener iman lan pengin begja ing akhirat.
• Khusyuk bisa nggawe shalat dadi luwih tenang, atine dadi ayem, lan urip dadi luwih tentrem.
• Wong sing khusyuk ing shalat bakal luwih gampang nglakoni ibadah liya, amarga atine wis dilatih kanggo fokus marang Allah.
• Shalat iku dudu mung gerakan lan bacaan, nanging wektu kanggo ngomong karo Allah kanthi ati sing andhap asor.
• Sapa sing pengin shalaté ditampa, kudu nyoba nyingkirake pikiran-pikiran sing ngganggu lan ngelingi sepira gedhene Allah.
• Ayat iki ngajarake supaya ora nglakoni shalat kanthi grusa-grusu, nanging kanthi tenang, supaya ati lan awak padha melu ngibadah.
• Kanthi khusyuk, shalat bisa dadi sarana kanggo nyedhaki Allah lan nggawe ati luwih tentrem, saéngga kita dadi wong sing luwih sabar lan syukur.