Surat Al-Mu'minun — Ayat 3

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اللَّغْو (al-laghwu): yaiku samubarang kang ora ana gunane lan ora ana kabaikané, awujud omongan utawa tumindak.
• مُعْرِضُونَ (mu'ridhūn): yaiku wong-wong kang nyingkiri lan ora nggatekake.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong mukmin kang sejati iku padha nyingkiri lan nglirwakake samubarang kang ora ana gunane, ora ana kabaikané, lan ora ana paédahé. Iki kalebu omongan lan tumindak kang ora pantes miturut syariat Islam, kayata omongan kang ora jelas gunane, guyon kang ora ana isiné, utawa tumindak kang ora ana manfaaté. Wong mukmin ora mung ninggalake barang kang haram, nanging uga nyingkiri barang kang ora ana gunane sanajan ora haram. Dheweke luwih milih nggunakake wektu lan tenagane kanggo perkara kang ana manfaaté, kayata dzikir, ngaji, sinau ilmu, lan tumindak becik liyané. Sikap iki nuduhake yen wong mukmin iku nduweni ati kang resik lan fokus marang perkara kang luwih penting, yaiku ngabdi marang Allah lan nggolek ridha-Nya.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Wong mukmin iku kudu bisa milih lan milah omongan lan tumindak, mung nindakake kang ana manfaaté.
• Nyingkiri barang kang ora ana gunane iku tandha iman kang kuat lan ati kang resik.
• Wektu iku larang regane, mula kudu digunakake kanggo perkara kang migunani, ora kanggo barang kang ora ana gunane.
• Islam mulangake supaya urip iku fokus lan ora boros wektu kanggo barang kang ora perlu.
• Kanthi nyingkiri barang kang ora ana gunane, ati dadi luwih tentrem lan cedhak marang Allah.
• Wong kang bisa nglakoni iki bakal entuk kabegjan ing donya lan akhirat, amarga uripe luwih terarah lan berkah.