Сураи Аль-Муминун — Оят 52

1. Маъонии калимаҳо:

• أُمَّتُكُمْ: миллату роҳи динии шумо.
• أُمَّةً وَاحِدَةً: шариати ягона ва роҳи ҳақи ягона.
• فَاتَّقُونِ: аз Ман битарсед ва фармонҳоямро иҷро карда, аз манъкардаҳоям дурӣ ҷӯед.

1. Тафсири оят:

Худованд ба паёмбарон ва пайравони онҳо хитоб мекунад, ки дини шумо — ислом — як дини ягона аст ва дар асоси тавҳид қарор дорад. Ҳамаи анбиё ба як роҳи ҳақ даъват кардаанд ва он роҳ ислом аст. Пас миллати шумо миллати ягона ва шариати шумо шариати ягона мебошад. Ва Ман Парвардигори шумо ҳастам ва ғайр аз Ман Парвардигорони дигаре нест. Пас бо иҷрои фармонҳоям ва дурӣ аз манъкардаҳоям аз Ман битарсед ва парҳезгорӣ кунед.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки дини ҳамаи паёмбарон ягона аст ва асоси он тавҳид ва итоати Худованд мебошад.
• Ягонагии Парвардигор боиси он мегардад, ки инсон танҳо ба Ӯ такя кунад ва аз Ӯ битарсад.
• Тақво ва парҳезгорӣ роҳи наҷот ва саодат дар дунё ва охират аст.
• Ин оят мусулмононро ба ваҳдат ва ягонагӣ дар дину ақида даъват мекунад.
• Дарк кардани он ки ҳамаи анбиё ба як роҳи ҳақ даъват кардаанд, ба инсон боварӣ ва оромиш мебахшад ва ӯро ба ислом наздиктар мекунад.