Suurah An-Nuur — Aayad 39

Macnada Erayada:

• Saraab (سَرَاب): Waa iftiin dhulka ka soo baxa kulaylka badhanka maalinta, waxaana moodaa biyo, laakiin waxba ma aha.
• Qii'ah (بِقِيعَةٍ): Waa dhul siman oo bannaan, halkaas oo saraabku ku muuqdo.
• Dham'aan (الظَّمْآن): Waa kan harraadsan oo biyo u baahan.
• Fawwaahu hisaabah (فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ): Waa in Eebe si buuxda ugu dhammaystiro ciqaabtiisa.

Tafsiirka:

Kuwii gaaloobay oo Eebe la xisaabi maynin, camalkooda wuxuu la mid yahay saraab ka muuqda dhul siman oo bannaan, kaas oo harraadsanuhu u maleeyo inuu yahay biyo. Markuu u tago si uu u cabbo, wuxuu ogaadaa inaysan waxba ahayn. Sidaas oo kale, gaaligu wuxuu u maleeyaa in camalkiisu—sida samafalka, qaraabada, iyo waxyaabaha kale ee wanaagsan—uu anfici doono Maalinta Qiyaame, laakiin markuu yimaado Eebe agtiisa, wuxuu ogaadaa in camalkaas uusan waxba u tarayn, wuxuuna helaa Eebe oo hor yaal, isagoo si buuxda ugu oofinaya xisaabtiisa iyo ciqaabtiisa. Eebe waa Degdeg badane Xisaabta, mana daahiso waxba.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Camalka aan ku dhisanayn Iimaan iyo toosnaan, waa camal dhintay oo aan waxba tarayn, sidaas darteed waa inaan xaqiijinnaa in camalkayagu uu ku salaysnaado Iimaan saxiix ah.
2. Nolosha adduunyo waa meel imtixaan ah, mana aha meel lagu kalsoonaado dhagarka muuqda, ee waa inaan diyaar garoobnaa Aakhiro.
3. Eebe waa Caddaalad badane, wuxuuna qof kasta si buuxda ugu oofin doonaa waxa uu kasbaday, sidaas darteed waa inaan ka digtoonaannaa Eebe oo aan u camal falnaa siduu faray.
4. Aayaddan waxay ku boorinaysaa inaan u degdegnno toobadda iyo camal wanaagsan, maxaa yeelay xisaabta Eebe waa degdeg badan tahay, lamana raajeeyo.