سورت نور — آیت 46

د مهمو کلمو معنا:

• آيَاتٍ مُّبَيِّنَاتٍ: روښانه او څرګندې نښې او دليلونه چې حق له باطله جلا کوي.
• يَهْدِي: لار ښودل او توفيق ورکول.
• صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ: نېغه او سمه لار چې هيڅ انحراف په کې نه وي، يعنې اسلام.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې فرمايي چې موږ په قرآن کې روښانه او څرګندې نښې او دليلونه نازل کړي دي چې خلک حق ته رهبري کوي او د هدايت لار يې څرګندوي. دا آيتونه داسې روښانه دي چې هر څوک يې په غور سره وګوري، د حق پېژندنه ورته اسانه کېږي. بيا الله تعالی فرمايي چې هغه خپل بندګان په خپل فضل او رحمت سره هغه چا ته لار ښیي چې يې وغواړي، او هغوی د نېغې او سمې لارې پر لور روان کوي — هغه لاره چې هيڅ کږوالی او انحراف په کې نه وي، او دغه لاره انسان جنت ته رسوي. دا د الله تعالی فضل دی چې هغه چا ته چې وغواړي د هدايت توفيق ورکوي، او دا د هغه حکمت او مشيت سره سم وي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته د قرآن د عظمت يادونه کوي چې په کې روښانه دليلونه او لارښوونې شته، نو بايد ورڅخه د هدايت اخيستلو هڅه وکړو.
• دا موږ ته ښیي چې هدايت يوازې د الله تعالی په لاس کې دی، نو بايد له هغه څخه د نېغې لارې غوښتنه وکړو او په دعاګانو کې يې له هغه وغواړو.
• دا آيت د اميد او خوشبينۍ سرچينه ده، ځکه چې الله تعالی هر هغه چا ته چې وغواړي د هدايت دروازه پرانیزي، که څه هم مخکې يې ګناهونه کړي وي.
• دا موږ ته د الله تعالی د رحمت او فضل يادونه کوي چې د هغه په مشيت سره خلک سمې لارې ته راځي، نو بايد د هغه فضل ته اميد ولرو او د هغه له اطاعت څخه تېر نه شو.