Аль-Касас сүрәсе — Аять 50

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ — сиңа җавап бирмәсәләр, синең чакыруыңны кабул итмәсәләр.
• أَهْوَاءَهُمْ — үзләренең нәфес теләкләрен, диндә дәлилсез булган һаваларын.
• هُدًى مِّنَ اللَّهِ — Аллаһтан килгән туры юл, вәхий һәм дәлил.
• الظَّالِمِينَ — үзләренә золым кылучылар, ягъни көферлекләре белән үз нәфесләрен һәлак итүчеләр.

Аять тәфсире:

Әгәр алар синең чакыруыңа җавап бирмәсәләр һәм үзләреңнән өстенрәк китап китерүне таләп иткәннән соң, синнән китап китерүне сорап, ләкин моңа каршы килсәләр, ул чакта бел: аларның бу катгыйлыклары һичшиксез дәлилгә һәм хакыйкатькә иярүдән түгел, ә бары тик үз нәфес теләкләренә иярүдәндер. Аларның дәлилләре юк, алар фәкать үзләренең һаваларын тоталар. Аллаһыдан килгән туры юлсыз үз нәфесенә ияргән кешедән дә азгынрак кем булыр икән? Һичкем дә юк! Чөнки һавага иярү — хакыйкатьтән читкә китүнең иң югары ноктасы. Аллаһы Тәгалә, әлбәттә, үзләренә золым кылучыларны, ягъни Аллаһның әмерләрен бозып, чикләрен үтәүче кәферләрне туры юлга күндерми, алар хакыйкатьне таба алмыйлар, чөнки алар үзләре хакны инкяр иттеләр.

Гыйбрәтләр:

• Дәлилсез булган һәр нәрсә — һавага иярү, ә һавага иярү — азгынлыкның башы.
• Кеше үз нәфесенә ияргәндә, ул Аллаһның туры юлыннан читкә китә, шуңа күрә һәр эштә вәхийгә һәм сөннәткә таянырга кирәк.
• Аллаһы Тәгаләнең ярдәме тик гадел кешеләргә генә, ә үз-үзләренә золым кылучыларга туры юл бирелми — бу безне диндә ихлас булырга һәм һәрвакыт хакыйкатьне эзләргә өйрәтә.
• Пәйгамбәрләргә каршы килүнең сәбәбе — наданлык түгел, ә нәфес теләкләренә иярү, шуңа күрә без үз теләкләребезне Аллаһның әмерләреннән өстен куймаска тиешбез.