Qəsəs surəsi — Ayə 82

Sözlərin izahı:

• وَيْمَكَأَنَّ / وَيْكَأَنَّ: Bu ifadə iki hissədən ibarətdir: "وَيْ" və "كَأَنَّ". "وَيْ" təəccüb, peşmançılıq və heyfslənmə bildirən bir kəlmədir. "كَأَنَّ" isə burada bənzətmə mənasından çıxaraq təhqiq (qətiyyət) mənası daşıyır. Bütövlükdə bu ifadə "heyf ki", "təəssüf ki", "görəsən necə də doğrudur ki" kimi mənalar ifadə edir.
• يَبْسُطُ الرِّزْقَ: Ruzini genişləndirmək, bol-bol vermək deməkdir.
• يَقْدِرُ: Burada ruzini daraltmaq, az vermək mənasındadır.
• لَخُسِفَ بِنَا: Yerin bizı udması, yerin dibinə batırılmağımız deməkdir.
• لَا يُفْلِحُ: Uğur qazanmazlar, nicat tapmazlar, istədiklərinə nail olmazlar.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Qarunun hekayəsinin davamıdır. Qarun öz malı, dövləti və zinəti ilə fəxr edirdi. Onun bu halını görən bəzi insanlar ona həsəd aparmış və "Kaş ki bizdə də Qaruna verilən kimi mal-dövlət olaydı!" deyə arzu etmişdilər. Lakin Allah Qarunu yerin dibinə batırdı və onun bütün sərvəti bir anda yox oldu.

Bu ayədə Allah buyurur ki, dünən Qarunun yerində olmağı arzu edənlər, onun aqibətini gördükdən sonra peşman oldular və dedilər: "Heyf ki, həqiqətən Allah bəndələrindən istədiyinə ruzini bol verir, istədiyinə isə az verir." Onlar başa düşdülər ki, mal-dövlətin çoxluğu heç də Allah yanında dəyər və üstünlük demək deyil. Əksinə, bu, bir imtahandır. Əgər Allah onlara da Qarun kimi sərvət versəydi və onlar da Qarun kimi təkəbbür göstərsəydilər, onlar da yerin dibinə batırıla bilərdilər. Ona görə də dedilər: "Əgər Allah bizə lütf edib bizi cəzalandırmasaydı və bizə də Qarun kimi sərvət verib sonra təkəbbürümüzə görə bizi yerin dibinə batırsaydı, halımız necə olardı?" Onlar Allahın onlara olan mərhəmətini dərk etdilər və şükür etdilər.

Ayənin sonunda Allah bildirir ki, kafirlər heç vaxt nicat tapmazlar, nə dünyada, nə də axirətdə uğur qazanmazlar. Çünki onlar Allahın nemətlərinə nankorluq edir, təkəbbürlük göstərir və haqqı inkar edirlər.

Dəvət və nəsihət:

Əziz qardaşlar və bacılar! Bu ayə bizə çox mühüm bir dərs verir. Biz tez-tez başqalarının malına, dövlətinə, mövqeyinə həsəd aparırıq və "Kaş ki mənim də belə olsaydı" deyirik. Lakin unutmayaq ki, Allah hər kəsə ən yaxşısını verir. Bəzən çox mal-dövlət insanı azdırır, təkəbbürə sövq edir və onu Allahdan uzaqlaşdırır. Bəzən də az mal-dövlət insanı Allaha yaxınlaşdırır, şükür etməyə və səbirli olmağa öyrədir.

Allah buyurur ki, ruzini istədiyinə bol verir, istədiyinə az verir. Bu, Allahın hikmətidir. Biz Allahın verdiyinə razı olmalı, şükür etməli və heç vaxt başqalarının malına göz dikməməliyik. Unutmayaq ki, Qarunun sonu bizə ibrət olsun. O, malına güvəndi, təkəbbür göstərdi və nəticədə həm dünyasını, həm də axirətini itirdi.

Gəlin Allahın bizə verdiyi nemətlərə şükür edək, qənaətli olaq və həmişə Allahın razılığını qazanmağa çalışaq. Çünki əsl uğur və nicat yalnız Allaha iman gətirənlərin, Ona şükür edənlərin və Onun əmrlərinə tabe olanlarındır. Kafirlər isə nə dünyada, nə də axirətdə nicat tapmazlar. Allah bizə iman və şükür nəsib etsin! Amin.