Surja El-Ankebut — Ajet 38

Kuptimet e fjalëve:

• Ad dhe Themud: Dy popuj të lashtë, të cilët i dërgoi Allahu profetët Hud dhe Salih.
• Meskanihim: Vendbanimet e tyre, shtëpitë e shkatërruara.
• Zejjene: I zbukuroi, ua paraqiti të bukura.
• Fasoddehum: I pengoi, i largoi.
• Mustebsirinë: Njerëz me mendje dhe me sy që shohin, të aftë për të dalluar të vërtetën nga e kota.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se Ai i shkatërroi edhe popujt e Adit dhe Themudit, ashtu siç i shkatërroi edhe popujt e tjerë që u përmendën më parë. Për banorët e Mekës, shenjat e shkatërrimit të tyre ishin të qarta dhe të dukshme, sepse ata kalonin pranë vendbanimeve të tyre të rrënuara gjatë udhëtimeve të tyre tregtare – në Hixhr (vatra e Themudit) dhe në Jemen (vatra e Adit). Atyre u bë e qartë se si i kishte goditur dënimi i Allahut dhe si i kishte lënë shtëpitë e tyre të shkreta.

Por arsyeja kryesore e shkatërrimit të tyre ishte se shejtani ua kishte zbukuruar veprat e tyre të këqija – mosbesimin, mëkatet dhe arrogancën – duke ua paraqitur ato si të mira dhe të pranueshme. Kështu, ai i largoi ata nga rruga e drejtë dhe nga besimi në Allahun dhe në të dërguarit e Tij. Ata nuk ishin injorantë të thjeshtë, por ishin njerëz me mendje dhe me aftësi për të dalluar të vërtetën nga e kota, sepse profetët u kishin treguar rrugën e drejtë. Megjithatë, ata zgjodhën me vetëdije rrugën e humbjes, duke ndjekur dëshirat e tyre dhe duke u mashtruar nga shejtani, duke menduar se ishin në rrugë të mbarë, ndërsa në realitet ishin të zhytur në errësirën e humbjes.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Shejtani është armiku i betuar i njeriut, i cili i zbukuron veprat e këqija dhe i largon njerëzit nga rruga e Allahut. Prandaj, çdo besimtar duhet të jetë i kujdesshëm dhe të kërkojë mbrojtje te Allahu nga mashtrimet e tij.
2. Shkatërrimi i popujve të mëparshëm është një mësim i madh për ne – kur njeriu ka dije dhe mendje, por zgjedh rrugën e gabuar me vetëdije, atëherë dënimi i Allahut është i merituar dhe i drejtë.
3. Njohuria dhe inteligjenca nuk mjaftojnë për shpëtim, por duhet edhe vullneti i mirë dhe sinqeriteti për të ndjekur të vërtetën. Kush e përdor mendjen për të justifikuar gabimet e tij, ai është më i dënuar se ai që gabon pa dije.
4. Allahu i Lartësuar na fton të mësojmë nga historia dhe nga gjurmët e popujve të shkuar, që të mos biem në të njëjtat gabime dhe të forcojmë besimin tonë në Të.