Surja El-Ankebut — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• Er-Raxhfeh (الرَّجْفَةُ): Tërmeti i fuqishëm që i tronditi ata dhe i shkatërroi.
• Xhathimin (جَاثِمِينَ): Të rënë përmbys në fytyra, të vdekur e të palëvizshëm, si trupa të ngurosur në vend.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi populli i Medjenit e mohoi Pejgamberin e tyre Shuajbin a.s. dhe nuk iu përgjigj thirrjes së tij, ata vazhduan në kryeneçësinë e tyre. Atëherë Allahu i dërgoi atyre një tërmet të tmerrshëm që i tronditi ata nga themelet. Ky tërmet i rrëzoi përmbys dhe i bëri të vdekur në shtëpitë e tyre, të rënë me fytyra për tokë, pa lëvizje dhe pa asnjë shenjë jete. Ata u shndërruan në trupa të palëvizshëm, të cilët nuk kishin mundësi as të ngriheshin e as të shpëtonin. Ky ishte fundi i tyre i hidhur, sepse ata e kishin mohuar të vërtetën pasi u ishte sqaruar, dhe e merituan dënimin e Allahut në këtë botë para dënimit të botës tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dënimi i Allahut vjen me siguri për ata që i mohojnë të dërguarit e Tij, edhe nëse vonohet, ai është i pashmangshëm.
2. Tërmetet dhe fatkeqësitë natyrore mund të jenë shenja të zemërimit hyjnor ndaj popujve që i kundërvihen urdhrave të Allahut.
3. Ky ajet na mëson se durimi i pejgamberëve përballë mohimit të popullit të tyre nuk ishte i kotë, sepse Allahu gjithmonë merr hak për robërit e Tij të sinqertë.
4. Nxjerrim mësim se mosbindja ndaj thirrjes së të dërguarve dhe vazhdimi në të këqija sjell shkatërrim në këtë botë dhe vuajtje në botën tjetër, prandaj duhet t'i përgjigjemi thirrjes së Allahut para se të na vijë dënimi.