Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои муҳим:
- عَادًا: қавми Од, ки қавми Ҳуд (алайҳис-салом) буданд.
- ثَمُودَ: қавми Самуд, ки қавми Солеҳ (алайҳис-салом) буданд.
- تَبَيَّنَ: равшан шуд, ошкор гардид.
- مَسَاكِنِهِمْ: хонаҳо ва ҷойҳои зисти онҳо.
- زَيَّنَ: ороста кард, зебо нишон дод.
- فَصَدَّهُمْ: пас онҳоро боздошт, монеъ шуд.
- السَّبِيلِ: роҳи рост, яъне роҳи ҳидоят ва имон.
- مُسْتَبْصِرِين: соҳиби басират буданд, яъне ақл ва фаҳмиш доштанд, ҳақро аз ботил метавонистанд фарқ кунанд.
- Тафсири оят:
Худованди Мутаъол дар ин оят ба мардуми Макка хабар медиҳад, ки Ӯ қавми Од ва Самудро низ нобуд кардааст. Ин ду қавм дар замонҳои пеш зиндагӣ мекарданд ва осори харобазори хонаҳои онҳо ҳанӯз ҳам барои мардуми Макка намоён ва равшан буд. Аз хонаҳои холии онҳо ва осори боқимондаи зиндагии онҳо барои ҳама равшан гардида буд, ки онҳо бо сабаби куфру гуноҳҳояшон ба азоб гирифтор шуда, несту нобуд гардиданд.
Сипас Худованд мефармояд, ки шайтон аъмоли бади онҳоро — куфр, ширк ва гуноҳҳоро — дар назарашон зебо ва ҷолиб нишон дод. Онҳо ин аъмолро дуруст ва писандида меҳисобиданд. Ҳамин тавр шайтон онҳоро аз роҳи рост — аз роҳи имон ба Худо ва пайравӣ аз паёмбарон — боздошт ва дур кард.
Дар охири оят Худованд мефармояд: «Ва онҳо соҳиби басират буданд». Яъне онҳо ақл ва фаҳмиш доштанд, метавонистанд ҳақро аз ботил ва роҳи ростpo аз роҳи каҷ фарқ кунанд, зеро паёмбарони онҳо ҳақро барояшон равшан баён карда буданд. Аммо бо вуҷуди ин, онҳо ҳавои нафси худро бар ҳидоят афзал донистанд ва роҳи гумроҳиро ихтиёр карданд.
- Фоидаҳои ин оят:
- Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки таърихи қавмҳои пешина дарс ва ибрат аст. Хонаҳои харобазори онҳо гувоҳи онанд, ки ҳар касе аз фармони Худо сарпечӣ кунад, оқибати бад хоҳад дошт.
- Шайтон ҳамеша кӯшиш мекунад, ки аъмоли бадро дар чашми инсон зебо нишон диҳад, то ӯ гуноҳро дуруст ҳисобад ва аз роҳи рост дур шавад. Пас мо бояд ҳушёр бошем ва фиреби шайтонро нахӯрем.
- Доштани ақл ва фаҳмиш ба танҳоӣ кофӣ нест; инсон бояд ақли худро дар роҳи дуруст истифода барад ва ҳавои нафсро пайравӣ накунад.
- Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳидояти Худо ва пайравӣ аз паёмбарон роҳи наҷот аст, ва ҳар касе ин роҳро ихтиёр кунад, дар дунё ва охират комёб хоҳад шуд.
- Худованд одил аст: Ӯ ба қавмҳои гузашта низ паёмбар фиристода буд ва ҳақро барояшон равшан карда буд, пас ҳеҷ кас баҳонае надорад. Ин раҳмату адолати Худоро нишон медиҳад ва моро ба тафаккур ва шукргузорӣ даъват мекунад.
📜 Оят 36-40 — Сураи Аль-Анкабут
Тарҷума — Аль-Анкабут 38
Сураи Аль-Анкабут Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Оду Самудро ҳалок кардем. Ва ин аз масканҳояшон бароятон…Сураи Оят 38/69 — Сураи Аль-Анкабут العنكبوت (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анкабут Гӯш кун, Сураи Аль-Анкабут Тарҷума, Сураи Аль-Анкабут mp3, Сураи Аль-Анкабут pdf. Оят 36–40. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль-Анкабут
Қуръони Карим
Wednesday, September 30, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


