Surja El-Ankebut — Ajet 46

Kuptimet e fjalëve:

• تُجَادِلُوا: të ziheni në fjalë, të diskutoni në mënyrë të ashpër.
• أَهْلَ الْكِتَابِ: hebrenjtë dhe të krishterët.
• بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ: me mënyrën më të mirë dhe fjalën më të butë.
• ظَلَمُوا: ata që kundërshtuan me kokëfortësi dhe luftuan kundër së vërtetës.
• مُسْلِمُونَ: të përulur, të nënshtruar ndaj Allahut me bindje të plotë.

Tefsiri i Ajetit:

O besimtarë! Mos u përfshini në debate dhe polemika me ithtarët e librit (hebrenjtë dhe të krishterët), përveçse në mënyrën më të mirë dhe me fjalë të buta, duke i ftuar ata drejt së vërtetës me urtësi dhe argumente të qarta, pa ashpërsi apo fyerje. Megjithatë, nëse ata shfaqin kokëfortësi, kundërshtojnë të vërtetën me armiqësi dhe ju shpallin luftë, atëherë luftoni ata derisa të dorëzohen ose të pranojnë pagesën e xhizjes (taksës së mbrojtjes) me dorë të përulur.

Dhe thuaju atyre: "Ne besojmë në atë që na është shpallur neve (Kuranin) dhe në atë që është shpallur juve (Teuratin dhe Ungjillin). Zoti ynë dhe Zoti juaj është Një i vetëm, nuk ka shok në hyjninë e Tij, as në sundimin e Tij, as në emrat dhe cilësitë e Tij. Ne i jemi nënshtruar plotësisht Atij me bindje dhe përulje."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Islami na mëson dialogun civilizues me njerëzit e librit, duke përdorur mënyrën më të mirë dhe fjalën më të butë, gjë që tregon bukurinë e fesë sonë dhe urtësinë e saj në komunikim me të tjerët.
2. Ajeti thekson se besimi ynë përfshin të gjithë librat e shenjtë të shpallur nga Allahu, gjë që tregon se Islami është vazhdimësi e mesazhit hyjnor dhe jo fe e re e shkëputur nga e kaluara.
3. Në këtë ajet shohim se Islami nuk e urren njeriun për shkak të besimit të tij, por urren padrejtësinë dhe agresionin, prandaj lejon luftën vetëm kundër atyre që e nisin agresionin.
4. Ajeti na mëson se uniteti i Zotit është baza e përbashkët mes të gjithë profetëve dhe librave, duke e bërë thirrjen tonë drejt Islamit një thirrje drejt origjinës së përbashkët njerëzore.