Surja El-Ankebut — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• El-Fahsha: Mëkatet e mëdha dhe veprat e shëmtuara që arsyeja e shëndoshë dhe natyra e pastër i dënojnë.
• El-Munker: Çdo vepër që e dënon ligji islam dhe që nuk njihet në fenë e drejtë.
• Dhikri i Allahut: Përmendja e Allahut me zemër, gjuhë dhe me vepra, duke përfshirë edhe namazin.

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber, lexoju njerëzve atë që të është shpallur ty nga Kurani dhe vepro sipas tij, dhe kryeje namazin ashtu siç duhet, me kushtet dhe ruknet e tij të plota. Vërtet, namazi i kryer siç duhet e pengon robin nga mëkatet e mëdha dhe veprat e këqija, sepse ai që e fal namazin rregullisht, zemra e tij ndriçohet, besimi i tij forcohet dhe dëshira e tij për të bërë mirë rritet, ndërsa dëshira për të bërë keq zvogëlohet ose zhduket. Dhe përmendja e Allahut (dhikri) është më e madhe dhe më e dobishme se çdo gjë tjetër, sepse ajo është adhurimi më i lartë dhe shpërblimi i saj është i madh. Allahu i di të gjitha veprat tuaja, të mira dhe të këqija, dhe do t'ju shpërblejë për to me shpërblimin më të plotë, nëse bëni mirë, do të shpërbleheni me mirë, e nëse bëni keq, do të ndëshkoheni për të.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Urdhri për ta lexuar Kuranin dhe për t'u zbatuar atë në jetë është rruga e drejtësisë dhe e lumturisë në të dy botët.
2. Namazi është një mburojë e fortë që e mbron besimtarin nga mëkatet dhe veprat e këqija, prandaj ai që e fal namazin sinqerisht, ndjen një dritë në zemër që e largon nga e keqja.
3. Përmendja e Allahut është adhurimi më i madh dhe më i dobishëm, sepse ajo e lidh zemrën me Krijuesin dhe i jep qetësi shpirtit.
4. Allahu i di të gjitha veprat tona, të fshehta dhe të hapura, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në çdo veprim, duke kërkuar kënaqësinë e Tij dhe duke u larguar nga mosbindja.