Аль-Анкабут · 46/69
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анкабут
۞ وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ۝٤٦
Wa laa tujaadilooo Ahlal Kitaabi illaa billatee hiya ahsanu illal lazeena zalamoo minhum wa qoolooo aamannaa billazeee unzila ilainaa wa unzila ilaikum wa illaahunna wa illahukum waahidunw-wa nahnu lahoo muslimoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Бо аҳли китоб ба некӯтарин тарзе баҳс кунед. Магар бо онҳо, ки ситам пеша карданд. Ва бигӯед: «Ба он чӣ бар мо нозил шуда ва он чӣ бар шумо нозил шудааст, имон овардем. Ва Худои мову Худои шумо якест ва мо дар баробари Ӯ гардан ниҳодаем».

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маъонии калимаҳо:
  • تُجَادِلُوا: баҳс кардан, ҷанҷол кардан, мунозира кардан.
  • أَهْلَ الْكِتَابِ: аҳли китоб — яҳудиён ва насрониён, ки ба онҳо Таврот ва Инҷил нозил шудааст.
  • بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ: бо он роҳе, ки беҳтарин аст — яъне бо сухани нарм, ахлоқи некӯ ва далелҳои равшан.
  • ظَلَمُوا: ситам карданд, зулм карданд — дар ин ҷо маънои он аст, ки аз ҳақ рӯй гардонданд, саркашӣ карданд ва ба муқобили мусулмонон ҷанг эълон карданд.
  • مُسْلِمُونَ: таслимшудагон, итоаткунандагон — яъне мо ба Аллоҳ таъоло таслим шудаем ва танҳо Ӯро ибодат мекунем.
  1. Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба мӯъминон фармон медиҳад, ки бо аҳли китоб — яҳудиён ва насрониён — баҳсу мунозира накунанд, магар бо беҳтарин роҳу усул. Ин роҳи беҳтарин иборат аст аз даъвати онҳо ба ҳақ бо сухани нарм, ахлоқи некӯ, пандҳои пурҳикмат ва далелҳои равшане, ки ҳақро ошкор месозанд. Ҳадаф аз ин мунозира на ғалаба кардан ва на таҳқир кардани онҳост, балки расидан ба ҳақ ва ҳидоят ёфтани онҳост.

Аммо онҳое аз аҳли китоб, ки ситам карданд — яъне аз ҳақ рӯй гардонданд, саркашӣ ва муқобилат карданд ва ба муқобили мусулмонон ҷанг эълон намуданд — бо онҳо бояд муқовимат кард, то даме ки имон оваранд ё ҷизя бидиҳанд ва таслим шаванд.

Сипас Аллоҳи таъоло ба мӯъминон мефармояд, ки ба аҳли китоб бигӯед: «Мо ба он чизе имон овардаем, ки ба мо нозил шудааст — яъне ба Қуръони Карим, ва ба он чизе низ имон дорем, ки ба шумо нозил шудааст — яъне ба Таврот ва Инҷил. Ва Худои мо ва Худои шумо якест, шарике надорад, на дар зоти Худ, на дар сифатҳояш ва на дар ибодат. Ва мо танҳо ба Ӯ таслим шудаем ва итоат мекунем.»

Ин оят нишон медиҳад, ки асоси муносибат бо аҳли китоб бояд бар пояи илм, ахлоқи некӯ ва даъвати бохирадона бошад, на бар пояи душманӣ ва бадгӯӣ. Ҳамчунин ин оят тасдиқ мекунад, ки мусулмонон ба ҳамаи китобҳои осмонии аслӣ имон доранд ва паёмбарони пешинро эҳтиром мекунанд.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Даъвати бохирадона ва нарм: Ин оят ба мусулмонон таълим медиҳад, ки ҳатто дар баҳс бо аҳли китоб бояд сухани нарм, ахлоқи некӯ ва далелҳои равшанро истифода баранд, то дилҳоро ба ҳақ ҷалб кунанд.
  • Эҳтироми китобҳои осмонӣ: Имони мусулмонон ба Таврот ва Инҷили аслӣ нишон медиҳад, ки Ислом дини тасдиқкунандаи паёмҳои пешина аст ва мусулмонон паёмбарони Худоро эҳтиром мекунанд.
  • Ваҳдати Худо: Оят таъкид мекунад, ки Худои ҳамаи одамон якест ва ин бовари асосии Ислом аст, ки дилҳоро ба ҳамдигар наздик мекунад.
  • Таслим ба Аллоҳ: Калимаи «муслимун» нишон медиҳад, ки мо ба Аллоҳ таслим шудаем ва ин таслим сабаби оромии дил ва наҷот дар дунёву охират аст.
  • Ҳикмати муносибат бо дигарон: Ин оят роҳи дурусти муносибат бо пайравони дигар динҳоро нишон медиҳад — бо илм, ахлоқ ва ҳикмат, на бо зӯроварӣ ва бадгӯӣ.


📜 Оят 44-48 — Сураи Аль-Анкабут

44خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِّلْمُؤْمِنِينَ
Худо осмонҳову заминро ба ростӣ биёфарид ва дар ин ибратест барои мӯъминон!
45اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ ۖ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ ۗ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ
Ҳар чиро аз ин китоб бар ту ваҳй шудааст, тиловат кун. Ва намоз бигзор, ки намоз одамиро аз фаҳшову мункар бозмедорад ва зикри Худо бузургтар аст ва Худо ба корҳое, ки мекунед, огоҳ аст!
46۞ وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
Бо аҳли китоб ба некӯтарин тарзе баҳс кунед. Магар бо онҳо, ки ситам пеша карданд. Ва бигӯед: «Ба он чӣ бар мо нозил шуда ва он чӣ бар шумо нозил шудааст, имон овардем. Ва Худои мову Худои шумо якест ва мо дар баробари Ӯ гардан ниҳодаем».
47وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ ۚ فَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَمِنْ هَٰؤُلَاءِ مَن يُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الْكَافِرُونَ
Ҳамчунон ин китобро бар ту нозил кардем ва аҳли китоб ба он имон меоваранд ва аз инҳо низ касоне ба он имон меоваранд ва ғайри кофирон касе оёти Моро инкор намекунад.
48وَمَا كُنتَ تَتْلُو مِن قَبْلِهِ مِن كِتَابٍ وَلَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ ۖ إِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ
Ту пеш аз Қуръон ҳеҷ китоберо намехондӣ ва ба дасти худ китобе наменавиштӣ. Агар чунон буд, аҳли ботил ба шак афтода буданд.
Аль-АнкабутФеҳристи Қуръон
69Оят
MeccanRevelation
46Оят

Тарҷума — Аль-Анкабут 46

Сураи Аль-Анкабут Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бо аҳли китоб ба некӯтарин тарзе баҳс кунед. Магар бо…

Сураи Оят 46/69 — Сураи Аль-Анкабут العنكبوت (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анкабут Гӯш кун, Сураи Аль-Анкабут Тарҷума, Сураи Аль-Анкабут mp3, Сураи Аль-Анкабут pdf. Оят 44–48. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers