Ali Imran · 153/200
Terjemah Transliterasi — Surat Ali Imran
۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ ۗ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ۝١٥٣
Iz tus`idoona wa laa talwoona `alaaa ahadinw war Rasoolu yad`ookum feee ukhraakum fa asaabakum ghammam bighammil likailaa tahzanoo `alaa maa faatakum wa laa maaa asaabakum; wallaahu khabeerum bimaa ta`maloon
📖 Ing Basa Jawa
Sira padha elinga nalika sira padha keplayu, ingkono ora ana sawijining wong kang noleh utawa ngadeg ngenteni marang kancane. Dene Rasulullah ana ing burinira nimbali dhawuh mandheg marang sira kabeh. Allah mbanjur paring piwales marang sira kabeh, padha diparingi kesusahan keplayu. Marga anggonira padha nglirwakake dhawuhing Rasulu. Mangkono iku sira padha getuna anggone ora sida oleh jarahan lan anggonira padha kena coba. Dene Allah iku Maha Waspada marang samu barang kang sira tindakake

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • إِذْ تُصْعِدُونَ : nalika kowe padha munggah lan mlayu menyang papan kang dhuwur (gunung), yaiku mlayu saka paprangan.
  • وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ : lan kowe padha ora noleh marang sapa wae, ora nggatekake sapa-sapa amarga wedi banget.
  • فِي أُخْرَاكُمْ : ing mburi kowe, yaiku Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam ana ing mburi para sahabat.
  • فَأَثَابَكُمْ : mula Allah paring piwales marang kowe.
  • غَمًّا بِغَمٍّ : susah dening susah, yaiku susah tumpuk-tumpuk.
  • خَبِيرٌ : Maha Ngudaneni, Maha Weruh bab sakabehe.

2) Tegesing ayat:

Padha elinga – he para mukmin – nalika ing dina Perang Uhud kowe padha mlayu munggah gunung amarga kalah lan bingung, ora ana siji-sijia kang noleh marang liyane, kabeh padha ngupaya slamet dhewe-dhewe. Nalika iku Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam isih ana ing mburi kowe, tetep mantep ing paprangan, lan ngundang kowe: "Marani aku, he para hamba Allah! Marani aku!" Nanging kowe padha ora krungu lan ora nggatekake amarga wedi lan geger banget.

Mula Allah paring piwales marang kowe kanthi rasa susah kang tumpuk-tumpuk: susah amarga kalah, susah amarga ora entuk kamenangan lan rampasan perang, lan susah amarga ana kabar Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam seda. Kabeh iku supaya kowe ora kepati-pati susah marang apa kang wis luput saka kowe, lan ora kepati-pati susah marang apa kang nempuh awakmu, amarga sawise ngerti yen Nabi ora seda, kabeh musibah dadi entheng ing atimu. Lan Allah iku Maha Ngudaneni marang sakabehe kang padha kowe lakoni, ora ana kang samar saka Panjenengane.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

  • Ayat iki mulangake yen sabar lan taat marang pituduhe Rasul iku penting banget. Nalika para sahabat ora manut, dheweke banjur kena pacoban kang abot. Saka kene kita sinau supaya tansah ngutamakake dhawuhe Allah lan Rasul tinimbang karep dhewe.
  • Allah iku Maha Welas lan Maha Ngapura. Senajan para sahabat wis nglakoni kesalahan gedhe ing Perang Uhud, Allah isih paring piwulang lan ora nyirnakake dheweke. Iki nuduhake yen wong kang salah lan banjur tobat, isih entuk pangapura saka Allah.
  • Susah lan pacoban iku ora mesthi ala. Kadhangkala Allah paring pacoban supaya kita ora kepati-pati nggandhengake ati marang donya, lan supaya kita luwih cedhak marang Panjenengane.
  • Kita kudu ngerti yen kabeh kang kelakon ing urip iki ora luput saka kawruhe Allah. Dheweke Maha Weruh marang sakabehe tumindak kita, mula kita kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabecikan.
  • Ayat iki uga mulangake babagan katresnane Rasulullah marang para sahabate. Sanajan dheweke padha mlayu, Rasul tetep ngundang lan ngarahake dheweke supaya bali. Iki dadi tuladha kanggo kita supaya ora gampang nyerah lan tansah bali marang dalan kang bener.


📜 Ayat 151-155 — Surat Ali Imran

151سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا ۖ وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ
Ingsun bakal ngiseni rasa jirih ana ati-atine wong kafir, jalaran anggone padha nyekuthokake marang Allah karo barang kang ora diturunake minangka tandha yekti dening Allah. Dene panggonane wong mau ana neraka, yaiku ala-alaning panggonan wong kang padha nganiaya
152وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الْآخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
Lan Allah temen wis nuhoni janjine marang sira kabeh nulungi nalika sira padha mangsah merangi wong kafir kanthi idzining Allah nganti nalika sira padha pasulayan ana ing dhawuhe (para Nabi) lan sira padha mbangkang, sawisa sira dituduhake barang kang sira dhemenei (jarahan) saweneh ira ana kang ngarepake bandha donya lan sawenehira ana kang ngarepake ganjaran akherat. Nuli Allah ngalahake sira kabeh saka wong-wong kafir, jalaran Allah kersa nyoba marang sira kabeh. Allah temen wis paring pangapura marang sira kabeh. Dene Allah iku kagungan kanugrahan kaparingake marang wong kang padha mukmin
153۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ ۗ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
Sira padha elinga nalika sira padha keplayu, ingkono ora ana sawijining wong kang noleh utawa ngadeg ngenteni marang kancane. Dene Rasulullah ana ing burinira nimbali dhawuh mandheg marang sira kabeh. Allah mbanjur paring piwales marang sira kabeh, padha diparingi kesusahan keplayu. Marga anggonira padha nglirwakake dhawuhing Rasulu. Mangkono iku sira padha getuna anggone ora sida oleh jarahan lan anggonira padha kena coba. Dene Allah iku Maha Waspada marang samu barang kang sira tindakake
154ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَىٰ طَائِفَةً مِّنكُمْ ۖ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الْأَمْرِ مِن شَيْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
Nuli sawise sira padha nandhang susah, Allah mbanjur maringi kasantosan (katentreman) marang sira kabeh, nganti kancanira wong sak golongan padha mukmin padha ngantuk, lana ana wong sak golongan kang munafik iku isih padha ngandhut susah, padha ngira marang Allah yen ora bakal nyata anggone saguh tetulung marang Rasulullah, kaya penyanane wong kafir kang bodho, pangucape, "Aku mangsa padha ditulungana Allah sathithik-thithika", (Muhammad) sira dhawuha, "Samubarang perkara iku kagungane Allah kabeh". Wong minafiq mau padha mbatin ing sajroning atine, ora kawetu marang sira (Muhammad) dheweke padha ngucap, "Saupama aku padha duwe panduman pitulunging Allah sathithik wae, mesthi mangsa kelakon aku dimangsahake perang kang wekasane mati kaya kang kelakon iki". (Muhammad) sira dhawuha, "Sanajan sira padha ngunder ana ing ngomahira bae, yen wis ditakdirake (pinasthi) mati iku mesthi kelakon metu marang panggonan kang wis ditemtokake wong mau bakal mati ana ing kono.", kersane Allah dhawuh perang mau dienggo nyoba temen lan lamise atinira, lan beda-bedane atinira kelawan gumelara, "Dene Allah iku ngudaneni barang kang ana ing ati
155إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا ۖ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ
Satemene para kancanira kang padha mlayu nguci, nalika tempuking golongan loro (wadyabala Islam lan kafir) iku mesthi saka panggodhaning (diplesetake) syetan marang wong mau, jalaran saka dosa sawetara kang wis ditindakake. Sayekti Allah wis paring pangapura marang wong mau. Satemene Allah iku Maha Pangapura sarta Maha Aris (welas)
Ali ImranDhaptar Al-Quran
200Ayat
MedinanRevelation
153Ayat

Terjemah — Ali Imran 153

Surat Ali Imran Ayat 153 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Sira padha elinga nalika sira padha keplayu, ingkono ora ana…

Surat Ayat 153/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 151–155. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers