آل عمران · 153/200
ترجمو لکڻ — سوره آل عمران
۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ ۗ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ۝١٥٣
Iz tus`idoona wa laa talwoona `alaaa ahadinw war Rasoolu yad`ookum feee ukhraakum fa asaabakum ghammam bighammil likailaa tahzanoo `alaa maa faatakum wa laa maaa asaabakum; wallaahu khabeerum bimaa ta`maloon
📖 سنڌيءَ ۾
جڏھن اوھين پري ٿي ڀَڳؤ ۽ ڪنھن ھڪ تي (ڪنڌ ڦيري) نه ٿي واجھايوَ ۽ پيغمبر اوھان کي اوھان جي پُٺيان سڏيندو رھيو پوءِ (خداءِ) اوھان کي ڏک تي ڏک جو بدلو ڏنو (اِھو) ھن لاءِ ته جيڪي اوھان کان ٿي ويو نڪي تنھن تي ۽ جيڪي اوھان کي پھتو نڪي تنھن تي غمگين ٿيو، ۽ جيڪي اوھان ڪندا آھيو تنھن جي الله خبر رکندڙ آھي.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • تُصْعِدُونَ: اوچائيءَ طرف چڙهي رهيا هئا، يعني جبل تي چڙهي ڀڄي رهيا هئا.
  • لَا تَلْوُونَ: نه موٽي ڏسو ٿا، نه ڪنهن ڏانهن ڌيان ڏيو ٿا.
  • أُخْرَاكُمْ: اوھان جي پويان، يعني پٺيان.
  • فَأَثَابَكُمْ: پوءِ اوھان کي بدلو ڏنو.
  • غَمًّا بِغَمٍّ: ھڪ غم جي بدلي ٻيو غم، يعني تڪليف مٿان تڪليف.
  • خَبِيرٌ: خبر رکندڙ، ڄاڻندڙ.

2) آيت جي تفسير:

اي مؤمنو! ياد ڪريو اهو وقت جڏھن اوھين اُحد جي ميدان ۾ شڪست کائي جبل ڏانهن ڀڄي چڙهي رهيا هئا ۽ اوھان مان ڪو به ڪنهن ڏانهن نه ڏسي رهيو هو، نه ڪنهن جي مدد ڪري رهيو هو، ۽ نه وري موٽي پويان ڏسي رهيو هو. انهن سخت گهڙين ۾ به رسول الله ﷺ پنهنجي جاءِ تي ثابت قدم رهيا ۽ اوھان کي پويان کان سڏيندا رهيا ته ”اي الله جا ٻانها! مون ڏانهن اچو، مون ڏانهن اچو.“ پر اوھين ڊپ ۽ پريشانيءَ جي حالت ۾ نه سڏ ٻڌو ۽ نه ڪنهن ڏانهن ڌيان ڏنو.

پوءِ الله تعاليٰ اوھان کي ان غفلت ۽ نافرمانيءَ جو بدلو اهو ڏنو ته اوھان تي غم مٿان غم نازل ٿيو. هڪ غم ته اهو هو ته فتح ۽ مالِ غنيمت هٿان نڪري ويو، ٻيو غم اهو هو ته اوھان کي قتل ۽ زخمن جو سامنا ڪرڻو پيو، ۽ ٽيون وڏو غم اهو هو ته اوھان ۾ اها خبر پکڙجي وئي ته رسول الله ﷺ شهيد ٿي ويا آهن. اهڙي طرح اوھان کي تڪليف مٿان تڪليف ملي.

الله تعاليٰ اهو سڀ ڪجهه ان لاءِ ڪيو ته اوھين اڳتي هلي دنيا جي ڪنهن به نقصان تي ۽ ڪنهن به تڪليف تي ايترو غم نه ڪريو، ڇاڪاڻ ته جڏھن اوھان کي معلوم ٿي ويو ته نبي ڪريم ﷺ زنده آهن ۽ محفوظ آهن، تڏھن اوھان تي اهو وڏو صدمو آسان ٿي ويو ۽ اوھان سمجهي ورتو ته نبِي ﷺ جي سلامتيءَ جي مقابلي ۾ مال ۽ جان جو نقصان ڪجهه به ناهي.

۽ الله تعاليٰ اوھان جي سڀني عملن ۽ دلين جي حالتن کان چڱي طرح خبر رکندڙ آهي، اوھان جو ڪو به عمل ۽ ڪا به نيت کانس لڪل ناهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • الله جي نبي جي محبت ۽ شفقت: مشڪل ترين گهڙين ۾ به رسول الله ﷺ پنهنجن صحابن کي سڏيندا رهيا ۽ انهن جي سلامتيءَ جي فڪر ۾ رهيا. اهو ئي سبب آهي جو نبي ڪريم ﷺ سان محبت ايمان جو حصو آهي.
  • نافرمانيءَ جو نتيجو: صحابن ڪرام جي هڪ غلطيءَ (مخالفتِ حڪم) سبب امت کي اهو سبق مليو ته الله جي حڪمن جي نافرماني دنيا ۾ به نقصان ۽ آخرت ۾ به نقصان جو سبب بڻجي ٿي.
  • مشڪلن ۾ صبر ۽ ثابت قدمي: دنيا ۾ مالي نقصان، جاني نقصان ۽ ٻيون تڪليفون اچن ٿيون، پر انهن تي حد کان وڌيڪ غم نه ڪرڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته الله تعاليٰ هر شيءِ جو ڄاڻندڙ آهي ۽ هو ئي بندن جي لاءِ بهترين فيصلو ڪندڙ آهي.
  • الله جي رحمت ۽ معافي: انهن سخت غلطين ۽ شڪست کان پوءِ به الله تعاليٰ صحابن ڪرام کي معاف ڪيو ۽ انهن جي درجا بلند ڪيا. اهو ثابت ڪري ٿو ته الله تعاليٰ معاف ڪرڻ وارو ۽ رحم ڪرڻ وارو آهي.
  • اسلام ۽ قرآن جي سچائي: قرآن مجيد ۾ اهڙا واقعا بيان ڪيا ويا آهن جيڪي تاريخ جو حصو بڻجي ويا. اهي واقعا اسان کي سيکارين ٿا ته اسلام هڪ حقيقي ۽ زنده دين آهي، جنهن ۾ الله تعاليٰ پنهنجي بندن کي تربيت ڏئي ٿو ۽ انهن کي ڪاميابيءَ ۽ سعادت جو رستو ڏيکاري ٿو.


📜 آيت 151-155 — سوره آل عمران

151سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا ۖ وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ
ڪافرن جي دلين ۾ ھن سببان سگھو دھشت وجھنداسون جو الله سان اھڙيءَ شيءِ کي شريڪ ڪيائون جنھن لاءِ الله ڪا سَنَد نه لاٿي آھي، ۽ سندن جاءِ باہ آھي، ۽ (اُھو) ظالمن جو ھنڌ بڇڙو آھي.
152وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الْآخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
۽ بيشڪ الله اوھان سان پنھنجو وعدو سچو ڪيو آھي جڏھن ته اُنھن (ڪافرن) کي ايستائين سندس حُڪم سان ڪُٺوَ، جيستائين بي ھمت ٿيؤ ۽ ڪم (پوري ڪرڻ) ۾ تڪرار ڪيوَ ۽ جيڪي دوست رکندا ھيؤ سو اوھان کي ڏيکاريائين تنھن کانپوءِ بي فرماني ڪيوَ، اوھان مان ڪو (اھڙو) آھي جو دُنيا کي گھرندو آھي ۽ اوھان مان ڪو (اھڙو) آھي جو آخرت کي گھرندو آھي، وري اوھان کي اُنھن کان ھن لاءِ ڦيرايائين ته اوھان کي پرکي، ۽ بيشڪ اوھان کي معافي ڏنائين، ۽ الله مؤمنن تي فضل ڪرڻ وارو آھي.
153۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ ۗ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
جڏھن اوھين پري ٿي ڀَڳؤ ۽ ڪنھن ھڪ تي (ڪنڌ ڦيري) نه ٿي واجھايوَ ۽ پيغمبر اوھان کي اوھان جي پُٺيان سڏيندو رھيو پوءِ (خداءِ) اوھان کي ڏک تي ڏک جو بدلو ڏنو (اِھو) ھن لاءِ ته جيڪي اوھان کان ٿي ويو نڪي تنھن تي ۽ جيڪي اوھان کي پھتو نڪي تنھن تي غمگين ٿيو، ۽ جيڪي اوھان ڪندا آھيو تنھن جي الله خبر رکندڙ آھي.
154ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَىٰ طَائِفَةً مِّنكُمْ ۖ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الْأَمْرِ مِن شَيْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
وري ڏک کانپوءِ اوھان تي آرام (جا) اوجھراڪي (ھئي) لاٿائين جو اوھان مان ھڪ ٽوليءَ کي ڍڪيندي رھي ۽ ٻي ٽولي ھئي جنھن کي سندن نفسن غمگين ڪيو ھو ناحق جاھليت جو گمان الله تي ڀانيائون ٿي، چيائون ٿي ته اسان لاءِ اِنھيءَ ڪم مان ڇا ڪجھ (ٿيڻو) آھي، (اي پيغمبر) چؤ ته سڀ اختيار الله جو ئي آھي، جيڪي توتي پڌرو نه ڪندا آھن سو پنھنجين دلين ۾ لڪائيندا آھن، چوندا آھن ته جيڪڏھن اسان جي وس ۾ ڪجھ به ڪم ھجي ھا ته اسين ھِتِ نه ڪُسون ھا، (اي پيغمبر کين) چؤ ته جيڪڏھن اوھين پنھنجن گھرن ۾ ھجو ھا ته جن ڪُسڻ لکيل ھو سي ضرور پنھنجي ڪوس جي جاين ڏانھن نڪرن ھا، ۽ (ھن لاءِ) ته جيڪي اوھان جي سينن ۾ آھي سو الله پرکي ۽ جيڪي اوھان جي دلين ۾ آھي سو کرو ڪري، ۽ الله سينن وارو (ڀيد) ڄاڻندڙ آھي.
155إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا ۖ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ
اوھان مان جن اُنھيءَ ڏينھن مُنھن موڙيو جو ٻه ٽوليون (ھڪ ٻئي جي) سامھون ٿيون ته اُنھن کي شيطان سندن ڪجھ ڪِئي جي شامت کان سواءِ نه ٿيڙيو، ۽ بيشڪ الله اُنھن کي معافي ڏني، ڇوته الله بخشڻھار بُردبار آھي.
آل عمرانقرآن فهرست
200آيت
MedinanRevelation
153آيت

ترجمو — آل عمران 153

سوره آل عمران آيت 153 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جڏھن اوھين پري ٿي ڀَڳؤ ۽ ڪنھن ھڪ تي (ڪنڌ…

سوره آيت 153/200 — سوره آل عمران آل عمران (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره آل عمران ٻڌو, سوره آل عمران ترجمو, سوره آل عمران mp3, سوره آل عمران pdf. آيت 151–155. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers