Sura Al-Ahzab — Werset 6

Wyjaśnienie znaczeń słów:

• أَوْلَىٰ – bardziej uprawniony, bliższy, mający pierwszeństwo.
• أُمَّهَاتُهُمْ – ich matkami (w sensie świętości i zakazu małżeństwa).
• أُولُو الْأَرْحَامِ – posiadający więzy pokrewieństwa (krewni).
• الْمَعْرُوفَ – dobroć, dobre uczynki, życzliwość, zapis testamentowy.
• مَسْطُورًا – zapisane, zapisane w Księdze (w Ławie Zachowanej).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten szlachetny werset ustanawia fundamentalne zasady relacji między Prorokiem (niech pokój i błogosławieństwo Boże będą z nim) a wierzącymi, oraz reguluje kwestie dziedziczenia i szacunku dla żon Proroka.

Po pierwsze, Bóg Wszechmogący oznajmia, że Prorok Muhammad (niech pokój i błogosławieństwo Boże będą z nim) jest bliższy wierzącym niż oni sami sobie. Oznacza to, że jego osąd, rozkazy i zakazy mają absolutne pierwszeństwo nad ich własnymi pragnieniami i interesami. Wierzący ma obowiązek przedłożyć miłość do Proroka i posłuszeństwo mu ponad własne „ja”, a jego decyzje w sprawach religii i życia doczesnego są wiążące i nadrzędne.

Po drugie, Bóg ustanawia, że żony Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Boże będą z nim) są matkami wszystkich wierzących. Oznacza to, że obowiązuje ich taka cześć i szacunek, jaki należy się matkom, oraz że zawarcie z nimi małżeństwa po śmierci Proroka jest surowo zabronione. Nie oznacza to jednak, że można na nie patrzeć lub przebywać z nimi w samotności, gdyż pozostają one obce dla mężczyzn (nie będących ich krewnymi) w kwestiach hidżabu i prywatności.

Po trzecie, werset reguluje kwestię dziedziczenia. Na początku islamu muzułmanie dziedziczyli po sobie na podstawie wiary i emigracji (hidżry), a nie pokrewieństwa. Ten werset uchylił tę praktykę i ustanowił, że krewni mają większe prawo do dziedziczenia po sobie nawzajem niż bracia w wierze czy towarzysze emigracji. Jednakże dozwolone jest czynienie dobra wobec przyjaciół i sojuszników, którzy nie są spadkobiercami, poprzez zapisy testamentowe, darowizny, pomoc i życzliwość. Ten przepis był zapisany w Ławie Zachowanej (al-Lauh al-Mahfuz) i jest obowiązujący dla muzułmanów.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pierwszeństwo Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Boże będą z nim) nad własnym „ja” – werset uczy nas, że prawdziwa wiara wymaga całkowitego poddania się Prorokowi i przedłożenia jego wskazań nad nasze własne pragnienia. To klucz do prawdziwego szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.
2. Szacunek dla rodziny Proroka – werset ustanawia świętość żon Proroka i nakazuje nam okazywanie im czci i szacunku. To uczy nas, jak ważne jest szanowanie tych, których Bóg wyróżnił i uhonorował.
3. Sprawiedliwość i mądrość w prawie dziedziczenia – werset pokazuje, że islam jest religią sprawiedliwości, która uwzględnia naturalne więzi rodzinne i daje każdemu należne mu prawa. To dowód na doskonałość prawa Bożego, które reguluje wszystkie aspekty życia.
4. Równowaga między prawami a życzliwością – werset uczy nas, że nawet gdy prawo określa jasne zasady dziedziczenia, islam nie zamyka drzwi do dobrych uczynków i życzliwości wobec przyjaciół i bliskich, którzy nie są spadkobiercami. To pokazuje, że islam łączy sprawiedliwość z miłosierdziem.
5. Pochodzenie prawa Bożego – werset przypomina nam, że wszystkie te przepisy są zapisane w Ławie Zachowanej, co oznacza, że są one częścią odwiecznej mądrości Boga, który zna najlepiej, co służy Jego stworzeniom. To umacnia naszą ufność w doskonałość prawa islamskiego.