سوره یس — آيت 5

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• تَنزِيلَ: لاهڻ، نازل ڪرڻ، يعني هيءَ قرآن الله تعاليٰ جو لاٿل آهي.
• الْعَزِيزِ: غالب، زبردست، جنهن کي ڪو به مغلوب نه ٿو ڪري سگهي.
• الرَّحِيمِ: ٻاجهاري، مهربان، جيڪو پنهنجي ٻانهن تي رحم ۽ ڪرم فرمائيندڙ آهي.

2) تفسير:

هيءَ قرآن مجيد ۽ هيءَ سڌي راهه ۽ مضبوط شريعت، ان الله جو لاٿل آهي جيڪو عزت ۽ غلبي وارو آهي، ڪو به سندس مقابلي ۾ نه ٿو بيهي سگهي ۽ ڪو به کيس زبردستي ڪري نه ٿو سگهي. اهو ئي الله ٻاجهاري ۽ مهربان آهي، جيڪو پنهنجي ٻانهن تي رحم فرمائي ٿو. جيڪي ڪفر ۽ نافرماني ڪن ٿا، تن کان بدلو وٺڻ ۾ به غالب آهي، ۽ جيڪي توبه ڪري نيڪ عمل ڪن ٿا، تن تي ٻاجهه ۽ رحم فرمائيندڙ آهي. يعني هيءَ قرآن جي لاٿل ان ذات ڏانهن آهي جنهن ۾ غلبي ۽ رحمت ٻئي گڏ آهن.

3) فائدا ۽ سبق:

• قرآن مجيد جو لاٿل الله تعاليٰ ڏانهن هجڻ ثابت ٿئي ٿو، جيڪو سڀني کان غالب ۽ سڀني تي مهربان آهي.
• الله تعاليٰ جي صفت ”العزيز“ (غالب) ۽ ”الرحيم“ (ٻاجهاري) تي غور ڪرڻ سان دل ۾ الله جو خوف ۽ سندس رحمت جي اميد پيدا ٿئي ٿي.
• هيءَ آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته قرآن مجيد ۾ سڌي راهه ۽ مضبوط شريعت موجود آهي، جنهن تي هلڻ سان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي ملي ٿي.
• الله تعاليٰ جو رحيم هجڻ اسان کي سندس رحمت ۽ ٻاجهه جي اميد ڏئي ٿو، ته جيڪڏهن اسان توبه ڪريون ۽ نيڪ عمل ڪريون ته هو اسان کي معاف فرمائيندو.
• قرآن مجيد سان محبت ۽ ان تي عمل ڪرڻ اسان جي ايمان جي مضبوطي ۽ الله جي رحمت حاصل ڪرڻ جو ذريعو آهي.