Sura Sad — Werset 24

Znaczenie wybranych słów:

• نَعْجَتِكَ – twoja owca (samica owcy).
• نِعَاجِهِ – jego owce (liczba mnoga od نَعْجَة).
• الْخُلَطَاءِ – wspólnicy, partnerzy w interesach lub współwłaściciele.
• لَيَبْغِي – z pewnością dopuszcza się niesprawiedliwości i przekracza granice.
• فَتَنَّاهُ – poddaliśmy go próbie i doświadczeniu.
• أَنَابَ – powrócił do Boga, okazał skruchę i zwrócił się ku Niemu.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie Bóg opowiada nam o proroku Dawudzie (pokój z nim), który rozstrzygał spór między dwoma braćmi. Jeden z nich miał jedną owcę, a drugi – dziewięćdziesiąt dziewięć. Ten drugi zażądał, aby brat oddał mu swoją jedyną owcę, aby dołączyła do jego stada. Dawud, wysłuchawszy skargi, wydał wyrok, mówiąc: „On wyrządził ci niesprawiedliwość, żądając twojej owcy, aby dołączyła do jego owiec”. Było to oczywiste naruszenie prawa i przejaw chciwości.

Następnie Dawud zwrócił uwagę na ogólną prawdę o ludzkiej naturze: wielu wspólników i partnerów w interesach krzywdzi się nawzajem – jeden zabiera drugiemu jego prawa, nie zachowuje uczciwości i nie daje mu tego, co mu się należy. Wyjątkiem są ci, którzy uwierzyli w Boga i czynią dobre uczynki – oni zachowują sprawiedliwość wobec swoich wspólników i nie wyrządzają im krzywdy. Jednak takich ludzi jest niewielu.

W tym momencie Dawud zdał sobie sprawę, że ta sytuacja była dla niego próbą od Boga. Zrozumiał, że jego pochopny osąd – choć słuszny w tej sprawie – nie był pełnym i sprawiedliwym rozstrzygnięciem, ponieważ nie wysłuchał drugiej strony przed wydaniem wyroku. Poczucie winy i skrucha ogarnęły go, więc poprosił Boga o przebaczenie, padł na twarz w pokorze, oddając cześć Bogu, i powrócił do Niego z szczerą skruchą.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Sprawiedliwość jest fundamentem współżycia – Bóg uczy nas, że krzywdzenie innych, zwłaszcza w relacjach partnerskich i wspólnych interesach, jest naganne i sprzeczne z zasadami wiary.
2. Pokora wobec Boga i szybka skrucha – Dawud, mimo swojego wysokiego stanowiska proroka, natychmiast uznał swój błąd i zwrócił się do Boga z pokorą. To uczy nas, że nikt nie jest doskonały, a kluczem jest szybkie przyznanie się do błędu i powrót do Boga.
3. Próby są częścią życia – Bóg wystawia nas na próby, aby oczyścić nasze serca i wzmocnić naszą wiarę. Nawet prorocy byli poddawani próbom, co pokazuje, że trudności są drogą do duchowego wzrostu.
4. Wartość uczciwości i prawości – Ci, którzy wierzą i czynią dobro, są nieliczni, ale to oni są wzorem do naśladowania. Islam zachęca nas, abyśmy byli wśród tych nielicznych, którzy nie krzywdzą innych i zachowują sprawiedliwość.
5. Sądzenie wymaga rozwagi – Z historii Dawuda uczymy się, że przed wydaniem wyroku należy wysłuchać wszystkich stron. To lekcja dla każdego, kto pełni rolę sędziego, mediatora czy doradcy – by działać z rozwagą i sprawiedliwością.