Surah Sad — Aya 24

Ma’anonin Kalmomi:

• N’ajata: Tuniya (naman rago) wadda Daudu ya mallaka.
• N’a’ajinsa: Tunanin Daudu (naman raguna).
• Al-khulata’i: Abokan tarayya a cikin dukiya ko kasuwanci.
• Yabghi: Zalunci da ƙetare iyaka.
• Fatanahu: Mun jarraba shi da fitina.
• Kharra raki’an: Ya faɗi yana ruku’u (sujada).
• Anaba: Ya koma ga Allah da tuba.

Fassarar Aya:

Da Daudu ya ji labarin mutumin da ke ƙarƙashin ikonsa, sai ya ce masa: “Lalle ka yi zalunci, domin ka nemi a ƙara tuniyarka zuwa ga tunaninka, alhali kana da isassun tunanin.” Sa’an nan ya yi magana game da al’amarin gaba ɗaya: “Kuma lalle ne da yawa daga cikin abokan tarayya, wasunsu suna zaluntar wasu, suna ƙwace haƙƙinsu ba tare da adalci ba. Sai waɗanda suka yi imani kuma suka aikata ayyukan ƙwarai, waɗanda ba sa cin mutuncin abokan tarayyarsu, amma su kaɗan ne.”

Bayan haka, Daudu ya fahimci cewa wannan lamari jarrabawa ce daga Allah gare shi, domin ya yi gaggawar yanke hukunci kafin ya saurari ɗayan ɓangaren. Don haka ya nemi gafarar Ubangijinsa, ya faɗi yana ruku’u (sujada) don kusantar Allah, ya kuma koma gare shi da tuba ta gaskiya.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana nuna mana cewa ko manzannin Allah na iya yin kuskure a wasu al’amura, amma suna gaggawar tuba da komawa ga Allah, wanda hakan ke nuna girman imaninsu.
2. Tana koyar da mu cewa dole ne mu yi adalci a cikin duk wani hukunci, kuma kada mu yanke hukunci kafin mu saurari dukkan ɓangarorin.
3. Tana nuna cewa zalunci tsakanin mutane abu ne da ya yaɗu, amma waɗanda suka yi imani kuma suka aikata ayyukan ƙwarai suna tsira daga wannan, kuma su kaɗan ne — wannan yana ƙarfafa mu mu kasance daga cikin waɗannan kaɗan masu adalci.
4. Tana koyar da mu cewa idan muka yi kuskure, muka gane shi, to dole ne mu tuba da gaggawa, mu nemi gafarar Allah, kuma mu koma gare shi da zuciya mai tsabta.
5. Sujada da ruku’u a lokacin wahala ko tuba alama ce ta kusantar Allah, kuma tana nuna ƙasƙantar da kai a gare shi.