Аз-Зумар сүрәсе — Аять 14

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Мүхлисән» — ихлас кылучы, гамәлләрендә һәм гыйбадәтләрендә бары тик Аллаһның ризалыгын күздә тотучы.

— «Дин» — монда гыйбадәт, коллык һәм буйсыну мәгънәсендә.

Аять тәфсире:

Әй, Мөхәммәд пәйгамбәр! Син кешеләргә әйт: «Мин Аллаһка гына гыйбадәт кылам, Үз динемне һәм гыйбадәтемне Аңа гына ихлас кылып багышлыйм. Мин Аның белән бергә башкага табынмыйм, ширк кертмим». Бу — Аллаһу тәгаләнең үз рәсүленә ихласлык белән гыйбадәт итүен игълан итәргә әмер бирүе. Пәйгамбәрнең бу сүзләре — мөшрикләргә ачык кисәтү: алар Аллаһтан башка сынымнарга һәм потларга табынсалар, бу пәйгамбәргә һичнинди зыян китерә алмый, чөнки ул үзенең гыйбадәтен бары тик бер Аллаһка гына юнәлткән. Бу аять шулай ук мөшрикләрнең хәлен ачыклый: алар кыямәт көнендә үзләренә һәм гаиләләренә зыян китерүчеләрдән булачак, чөнки алар дөньяда иманнан яздылар һәм башкаларны да адаштырдылар. Аларның бу югалтуы — иң ачык һәм иң олы югалту.

Аятьтән алынган файдалар:

— Гыйбадәттә ихласлык — Аллаһ каршында кабул ителүнең төп шарты. Кеше бары тик Аллаһ өчен генә гамәл кылса, ул бәхеткә ирешә.

— Мөэмин үзенең ышануында нык булырга тиеш һәм башкаларның яман сүзләре яки эшләре аңа тәэсир итмәскә тиеш.

— Аллаһу тәгалә безнең гамәлләребезнең эчке ниятенә карый, шуңа күрә күңелне һәрвакыт ихласлык белән чистартып торырга кирәк.

— Мөшрикләрнең ахыры — зур югалту, ә мөэминнәрнең ахыры — җәннәт бәхете. Бу хакта һәркем үзе уйланырга тиеш.