Zumar surasi — Oyat 14

Kalimalarning ma'nolari:

• A'budu – ibodat qilaman, toat qilaman.
• Mukhliṣan – ibodatni faqat Alloh uchun sof qilgan holda, riyodan va shirkdan xoli qilib.
• Dīnī – ibodatim, toatim va itoatim.

Tafsir:

Ey Rasulim! Sen o'z qavmingga va barcha insonlarga e'lon qil: "Men Allohning o'zigagina ibodat qilaman va Uning birligiga iymon keltirib, dinimni, ya'ni ibodatu toatlarimni faqat Ungagina sof qilaman. Men Uning sherigi yo'qligiga ishonib, butun amallarimni faqat Uning roziligi uchun qilaman." Bu so'zlar orqali Payg'ambar alayhissalom o'zlarining mushriklardan butunlay ajralganliklarini va ularning butlarga sig'inishlaridan pok ekanliklarini bildirmoqdalar. Ushbu bayonot, shuningdek, mushriklarga qarshi bir ogohlantirishdir: agar ular Allohdan o'zgalarga ibodat qilishda davom etsalar, ularning oqibati halokat va ziyondir. Zero, haqiqiy ziyon kuni – Qiyomat kunida o'z jonlarini va oilalarini do'zax azobiga duchor qilganlarning ziyonidir. Bu oyatda Payg'ambarimizning (sollallohu alayhi va sallam) iymondagi sobitqadamligi va Allohga bo'lgan ixlosining yuksakligi namoyon bo'lmoqda.

Foydalar:

• Ixlos – ibodatning qabul bo'lishining asosiy shartidir. Qalbda riyo va shirk bo'lsa, amal bekor bo'ladi.
• Musulmon kishi o'z e'tiqodini ochiq oshkor qilishi va shirkdan voz kechishini dadil bayon etishi lozim.
• Allohga ixlos bilan ibodat qilish insonni dunyoviy qo'rquvlardan va mavjudotlarga bo'lgan bog'liqlikdan ozod qiladi.
• Bu oyat mo'minlarga har qanday sharoitda ham o'z dinlarida sobit turishlari va haqiqatni e'lon qilishlari kerakligini o'rgatadi.
• Xaloskorlik va najot faqat Allohning o'zigagina ixlos bilan ibodat qilishdadir.