Сураи Аз-Зумар Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё касе, ки Худо дилашро бар рӯи ислом кушод ва…

Аз-Зумар · 22/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аз-Зумар

أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ۝٢٢

🔤 Transliteration

Afaman sharahal laahu sadrahoo lil Islaami fahuwa `alaa noorim mir Rabbih; fa wailul lilqaasiyati quloobuhum min zikril laah; ulaaa`ika fee dalaalim mubeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё касе, ки Худо дилашро бар рӯи ислом кушод ва ӯ дар партави нури Парвардигораш ҷой дорад, ҳамонанди касест, ки имон надорад? Пас вой бар сахтдилоне, ки ёди Худо дар дилҳояшон роҳ надорад, ки дар гумроҳии ошкор ҳастанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ: Худованд синаи ӯро кушод ва фарох гардонд.
لِلْإِسْلَامِ: Барои қабули ислом ва таслим шудан ба он.
عَلَىٰ نُورٍ: Дар рӯшноӣ ва ҳидоят қарор дорад.
فَوَيْلٌ: Пас ҳалокат ва азоб аст.
لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم: Барои онҳое, ки дилҳошон санг гаштааст.
مِّن ذِكْرِ اللَّهِ: Аз зикри Худованд ва ёдоварии Ӯ.
ضَلَالٍ مُّبِينٍ: Гумроҳии ошкор ва равшан.

Тафсири оят:

Оё касе ки Худованд синаашро барои ислом кушодааст ва ӯ исломро бо дили кушод қабул карда, ба он рӯ овардааст, пас ӯ аз ҷониби Парвардигораш дар рӯшноӣ ва ҳидоят қарор дорад, монанди касест, ки дилаш сахт ва аз зикри Худованд рӯй гардон шудааст? Ҳаргиз ин ду баробар нестанд. Наҷот барои ҳидоятёфтагон аст ва зиён барои онҳоест, ки дилҳошон аз ёдоварии Худованд санг гаштааст. Пас ҳалокат ва азоби сахт барои онҳоест, ки дилҳошон аз зикри Худованд қасӣ шудааст. Онҳо дар гумроҳии ошкор ва равшане ҳастанд, ки аз роҳи ҳақ дур шудаанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки кушодагии сина ва қабули ислом неъмати бузурги Худованд аст, ки ба ҳар кас дода намешавад.
Ислом дили инсонро рӯшноӣ мебахшад ва ӯро аз торикии гумроҳӣ ба роҳи рост ҳидоят мекунад.
Ёдоварии Худованд ва зикри Ӯ дилро нарм ва бо имон зинда мегардонад, дар ҳоле ки ғафлат аз зикри Худованд дилро санг ва сахт мекунад.
Ин оят огоҳӣ медиҳад, ки сахтии дил ва рӯй гардондан аз зикри Худованд сабаби гумроҳии ошкор мегардад.
Ин оят ба инсонҳоро ташвиқ мекунад, ки ба зикри Худованд ва ёдоварии Ӯ рӯ оваранд, то дилҳошон нарм ва аз ҳидоят баҳраманд гардад.
Ин оят ҳамчунин нишон медиҳад, ки роҳи ҳидоят ва гумроҳӣ ду роҳи комилан ҷудо ҳастанд ва ҳаргиз баробар намешаванд.

📜 Оят 20-24 — Сураи Аз-Зумар

20لَٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّن فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَعْدَ اللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ

Аммо барои онон, ки аз Худо метарсанд, ғурфаҳоест (иморатҳоест) бар болои ҳам сохта, ки аз зерашон ҷӯйборон равон аст. Ин ваъдаи Худост ва Худо ваъдаи худ хилоф нахоҳад кард!

21أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَلَكَهُ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطَامًا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ

Оё надидаӣ, ки Худо аз осмон борон фиристод ва онро чун чашмасорҳое дар замин равон гардонид, он гоҳ ба он киштаҳои рангоранг бирӯёнид, сипас ҳама хушк мешаванд ва мебинӣ, ки зард шудаанд, он гоҳ хурдашон месозад? Албатта хирадмандонро дар он пандест!

22أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ

23اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ

Худо беҳтарин суханро нозил кардааст. Китобе муташобеҳ ва дуто-дуто, ки аз тиловати он касонеро, ки аз Парвардигорашон метарсанд, аз тарс тан биларзад. Сипас тану ҷонашон ба ёди Худо биёромад. Ин роҳи Худост, ки ҳар киро бихоҳад, ба он роҳнамоӣ мекунад ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, ӯро ҳеҷ роҳнамое нахоҳад буд!

24أَفَمَن يَتَّقِي بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ وَقِيلَ لِلظَّالِمِينَ ذُوقُوا مَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ

Оё он кас, ки дар рӯзи қиёмат бо чеҳраи худ азоби сахти қиёматро аз худ бозмедорад, монанди касест ки биҳиштист? Ба ситамкорон гуфта мешавад: «Ба кайфари (ҷазои) корҳое, ки мекардаед, азобро бичасшед!»

← Оят 21 📖 Аз-Зумар Оят 23 →

Аз-ЗумарФеҳристи Қуръон

75Оят

MeccanRevelation

22Оят

Тарҷума — Аз-Зумар 22

Сураи Аз-Зумар Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё касе, ки Худо дилашро бар рӯи ислом кушод ва…

Сураи Оят 22/75 — Сураи Аз-Зумар الزمر (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аз-Зумар Гӯш кун, Сураи Аз-Зумар Тарҷума, Сураи Аз-Зумар mp3, Сураи Аз-Зумар pdf. Оят 20–24. Ба Тоҷикӣ: Русский.