Surah Az-Zumar — Talata 22

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Sharah Allahu sadrahu – Pinalawak ng Allah ang kanyang dibdib, ibig sabihin ay binigyan Siya ng kaliwanagan at kahandaan upang tanggapin ang katotohanan.
• Al-Qaasiyati quloobuhum – Ang mga puso na matigas at ayaw tumanggap ng paalala o patnubay.
• Min dhikr Allah – Dahil sa pagtalikod sa pag-alaala sa Allah at sa Kanyang mga aral.
• Dhalaalin mubeen – Pagkaligaw na malinaw at hayag, walang pag-aalinlangan.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay nagtatanong sa atin: Ang isang tao na binuksan ng Allah ang kanyang dibdib upang tanggapin ang Islam, at sa gayon ay napuspos ng liwanag ng pananampalataya at patnubay mula sa kanyang Panginoon—siya ba ay katulad ng isang may matigas na puso at bulag sa katotohanan? Hindi sila magkapantay kailanman. Ang una ay nasa tuwid na landas, nakikita ang katotohanan nang may malinaw na paningin, habang ang pangalawa ay nalulunod sa kadiliman ng kanyang sariling katigasan.

Pagkatapos, binabanggit ng Allah ang babala sa mga taong ang mga puso ay nagiging matigas kapag binabanggit ang Kanyang pangalan o kapag ipinapaalala sa kanila ang Kanyang mga utos. Sila ay yaong mga tumalikod sa pag-alaala sa Allah, at dahil dito, ang kanilang mga puso ay lalong tumigas, hanggang sa sila ay mapalayo sa katotohanan. Para sa kanila ay kapahamakan at pagdurusa, sapagkat sila ay nasa isang pagkaligaw na malinaw at hayag, na walang pag-asa na makabalik sa tamang landas maliban kung sila ay magbalik-loob at magpalamig ng kanilang mga puso sa pamamagitan ng pag-alaala sa Allah.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagbubukas ng dibdib sa Islam ay isang malaking biyaya mula sa Allah; ito ay hindi nakakamit sa pamamagitan ng sariling pagsisikap lamang, kundi sa pamamagitan ng Kanyang awa at habag. Kaya dapat tayong magpasalamat sa Kanya sa biyayang ito.
2. Ang pagkakaiba sa pagitan ng isang mananampalataya at isang tumalikod ay malinaw: ang una ay nasa liwanag at kapayapaan, habang ang pangalawa ay nasa kadiliman at kaguluhan. Ang pananampalataya ay nagbibigay ng katiyakan sa puso at gabay sa buhay.
3. Ang pag-alaala sa Allah ay nagpapalambot sa mga puso at nagbibigay ng buhay sa mga ito. Ang pagtalikod dito ay nagpapatigas ng puso at nagdadala sa pagkawasak. Kaya, dapat nating ugaliin ang pag-alaala sa Allah sa lahat ng oras.
4. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga naghahanap ng katotohanan: sinuman ang lumapit sa Allah nang may tapat na puso, ay bubuksan ng Allah ang kanyang dibdib at gagabayan siya sa Kanyang liwanag. Ang Islam ay hindi isang pasanin, kundi isang kaligtasan at kaginhawaan para sa mga taong nauunawaan ito.