Аз-Зумар сүрәсе — Аять 53

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَسْرَفُوا — чиктән чыктылар, арттырып җибәрделәр, гөнаһларга баттылар.
• لَا تَقْنَطُوا — өмет өзмәгез, өметсезлеккә бирелмәгез.
• الْغَفُورُ — бик күп гафу итүче, гөнаһларны ярлыкаучы.
• الرَّحِيمُ — бик рәхимле, мәрхәмәтле.

Аять тәфсире:

Әй, Мөхәммәд галәйһиссәләм! Син Аллаһының бәндәләренә әйт: «Ий, үзләренә карата чиктән чыккан, гөнаһларга батып, үз җаннарына золым иткән бәндәләрем! Аллаһының рәхмәтеннән өмет өзмәгез, өметсезлеккә бирелмәгез. Сезнең гөнаһларыгыз күп булса да, тәүбә итеп, Аллаһыга кайтсагыз, Ул сезне гафу итәчәк. Чыннан да, Аллаһы тәүбә иткән бәндәләренең барлык гөнаһларын ярлыкый — зурларын да, кечеләрен дә, хәтта бик авыр гөнаһларны да. Ул — Гәфүр (бик күп гафу итүче) һәм Рәхим (бәндәләренә бик мәрхәмәтле). Аның рәхмәте киң, тәүбә итүчеләргә Ярлыкау ишеге һәрвакыт ачык».

Бу аять — Аллаһының бәндәләренә иң зур шатлык хәбәре. Ул гөнаһлары авыр булу сәбәпле өметсезлеккә бирелгән кешеләргә юаныч бирә. Әмма монда шуны аңларга кирәк: Аллаһының гафу итүе — тәүбә иткән, гөнаһларын ташлап, Аллаһыга ыкылас белән кайткан кешеләргә. Ә ширк (Аллаһыга тиңдәш кушу) — бу аятьтән читтә тора, чөнки ширк — иң олы гөнаһ, ул тәүбә итмичә гафу ителми. Ләкин тәүбә итсә, Аллаһы аны да гафу итә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһының рәхмәте бик киң — Ул бәндәләренең тәүбәсен кабул итәргә һәрвакыт әзер. Кеше гөнаһларының күплеге аркасында өметсезлеккә бирелмәсен.
2. Тәүбә ишеге һәркемгә ачык — кеше гомеренең теләсә кайсы ноктасында Аллаһыга кайта ала.
3. Өметсезлек — зур гөнаһ, чөнки ул Аллаһының рәхмәтеннән шикләнүгә китерә. Мөселман һәрвакыт Аллаһының ярлыкавына өмет итәргә тиеш.
4. Бу аять мөэминнәргә зур шатлык һәм юаныч бирә: гөнаһларның авырлыгына карамастан, тәүбә итүче өчен Аллаһының гафу итүе — чын хакыйкать.
5. Аллаһының "әл-Гәфүр" һәм "әр-Рәхим" исемнәре — бәндәләрне тәүбәгә өнди торган иң матур сыйфатлар. Кеше бу исемнәрне белсә, ул Аллаһыдан өмет өзми, киресенчә, Аңа таба ашыга.