Wa izaa massal insaana durrun da`aa Rabbahoo muneeban ilaihi summa izaa khawwalahoo ni`matam minhu nasiya maa kaana yad`ooo ilaihi min qablu wa ja`ala lillaahi andaadal liyudilla `ansabeelih; qul tamatta` bikufrika qaleelan innaka min Ashaabin Naar
📖 Përkthim (Në Shqip)
📖 Në Shqip
Kur njeriun e godet një e keqe, ai i lutet Zotit të vet, duke iu drejtuar krejtësisht, e kur atij t’i kthehet një e mirë prej Tij, ai harron atë për të cilën më parë iu lut Perëndisë dhe i bënë shok Perëndisë, andaj largohet nga rruga e Tij (Perëndisë). Ti thuaj (atij mohuesit): “Kënaqu pak me mosbesimin tënd! Ti, me siguri, do të jeshë nga banorët e zjarrit!
🌐 Additional reference in Türkçe
🌐 Türkçe
İnsanın başına bir sıkıntı gelince Rabbine yönelerek O'na yalvarır. Sonra Allah, katından bir nimet verince önceden kime yalvarmış olduğunu unutuverir; Allah'ın yolundan saptırmak için O'na eşler koşar. De ki: "İnkarınla az bir müddet zevklen, şüphesiz sen cehennemliksin."
DURR: e keqja, sëmundja, varfëria, frika ose çdo lloj vuajtjeje që e godet njeriun.
MUNÎBEN: duke u kthyer vetëm te Allahu me pendim dhe sinqeritet.
KHAWWALEHU: i dha atij, i dhuroi atij.
NESI: harroi.
ANDADEN: shokë të barabartë, idhuj që i bën shok Allahut në adhurim.
LIUDILLE: për të shmangur njerëzit nga rruga e Allahut.
Tefsiri i Ajetit:
Kur njeriu (jobesimtari) e godet ndonjë e keqe — si sëmundja, varfëria, frika ose rreziku — ai i drejtohet Zotit të tij me pendim dhe sinqeritet, duke iu lutur vetëm Atij që t'ia largojë atë të keqe. Por kur Allahu ia largon të keqen dhe i jep nga mirësitë e Tij, ai e harron atë lutje që i kishte bërë më parë Zotit të tij dhe harron vuajtjen që e kishte shtyrë t'i drejtohej Atij. Pastaj ai shkon edhe më tej, duke i bërë Allahut shokë (idhuj) në adhurim, për t'i shmangur njerëzit e tjerë nga rruga e drejtë e Allahut dhe nga besimi në Të.
Allahu i thotë Profetit të Tij (paqja qoftë mbi të) që t'i drejtohet këtij njeriu me paralajmërim: "Kënaqu me mohimin tënd për pak kohë në këtë jetë, deri sa të vijë vdekja dhe të përfundojë afati yt! Ti, në Ditën e Gjykimit, do të jesh nga banorët e zjarrit që do të qëndrojnë në të përjetësisht."
Përfitimet nga Ajeti:
Sinqeriteti në lutje: Njeriu në vështirësi e kthen zemrën te Allahu natyrshëm, sepse vetëm Ai është Ai që i përgjigjet nevojtarit. Kjo tregon se lidhja me Allahun është e natyrshme në çdo njeri.
Rreziku i harresës pas begative: Kur Allahu i jep njeriut mirësi, njeriu nuk duhet t'i harrojë lutjet dhe nevojat e mëparshme, sepse harresa ndaj Allahut pas shpëtimit është shenjë e dobësisë së besimit.
Paralajmërim nga shirku: Ajeti tregon se shirku (bërja e shokëve Allahut) është mënyra më e rrezikshme për të humbur rrugën, dhe se ai që e bën këtë e meriton dënimin e përjetshëm.
Durimi në sprova dhe falënderimi në begati: Besimtari i vërtetë duhet të jetë i durueshëm në sprova dhe falënderues në begati, duke e ditur se të dyja janë prej Allahut.
Paralajmërimi për jobesimtarët: Ajeti përmban një kërcënim të qartë për ata që mohojnë Allahun dhe bëjnë shirk, duke i bërë të ditur se kënaqësia e kësaj jete është e shkurtër dhe se fundi i tyre është zjarri.
Mëshira e Allahut ndaj robërve: Allahu nuk i lë njerëzit pa paralajmërim; Ai i dërgon mesazhe dhe udhëzime përmes Profetëve, që njeriu të zgjohet nga harresa dhe të kthehet te Zoti i tij para se të jetë vonë.
Kur njeriun e godet një e keqe, ai i lutet Zotit të vet, duke iu drejtuar krejtësisht, e kur atij t’i kthehet një e mirë prej Tij, ai harron atë për të cilën më parë iu lut Perëndisë dhe i bënë shok Perëndisë, andaj largohet nga rruga e Tij (Perëndisë). Ti thuaj (atij mohuesit): “Kënaqu pak me mosbesimin tënd! Ti, me siguri, do të jeshë nga banorët e zjarrit!
Ai ju ka krijur prej një njeriu (Ademit); pastaj, prej tij ka krijuar shoqen e tij dhe Ai u ka krijuar tetë lloj kafshësh; Ai ju krijon në barqet e nënave tuaja, duke iu dhanë formë pas forme në tri errësira. Ky është, Perëndia – Zoti juaj, i Tij është i tërë pushteti, nuk ka zot tjetër pos Tij, e pra, nga po ia mbani ju?
Nëse ju e mohoni (Atë), me të vërtetë, Perëndia është i pavarur prej jush, por Ai nuk është i kënaqur me mohimin e robërve të Tij; e është i kënaqur me ju, nëse e falenderoni. Asnjëri (mëkatar), nuk do t’i bartë mëkatet e tjetrit! Pastaj, do të ktheheni te Zoti juaj, e Ai pastaj do t’u informojë për atë që keni punuar sepse, me të vërtetë, Ai di se ç’keni në zemrat tuaja.
Kur njeriun e godet një e keqe, ai i lutet Zotit të vet, duke iu drejtuar krejtësisht, e kur atij t’i kthehet një e mirë prej Tij, ai harron atë për të cilën më parë iu lut Perëndisë dhe i bënë shok Perëndisë, andaj largohet nga rruga e Tij (Perëndisë). Ti thuaj (atij mohuesit): “Kënaqu pak me mosbesimin tënd! Ti, me siguri, do të jeshë nga banorët e zjarrit!
(A më i mirë është ky) apo ai që bën lutje natën, duke bërë sexhde dhe duke qëndruar në këmbë e që ruhet (nga dënimi) i jetës tjetër dhe shpreson në mëshirën e Zotit të tij...? Thuaj: “A janë të barabartë ata që dinë dhe ata që nuk dinë? Vetëm mentarët i pranojnë këshillat!
Thuaj: “O robërit e mi, që keni besuar, ruajuni prej (dënimit) të Zotit tuaj! Ata që bëjnë mirë në këtë jetë do të kenë të mira, e toka e Perëndisë është e gjerë. Vetëm ata që janë të durueshëm do të shpërblehen pa masë”.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.
