Сураи Ан-Ниса Оят 58 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо ба шумо фармон медиҳад, ки амонатҳоро ба соҳибонашон бозгардонед.…

Ан-Ниса · 58/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

۞ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا ۝٥٨

🔤 Transliteration

Innal laaha yaamurukum an tu`addul amaanaati ilaaa ahlihaa wa izaa hakamtum bainan naasi an tahkumoo bil `adl; innal laaha yaamurukum an tu`addul amaanaati ilaaa ahlihaa wa izaa hakamtum bainan naasi an tahkumoo bil `adl; innal laaha ni`immaa ya`izukum bih; innal laaha kaana Samee`am Baseera

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худо ба шумо фармон медиҳад, ки амонатҳоро ба соҳибонашон бозгардонед. Ва чун дар миёни мардум ба доварӣ нишинед, ба адл доварӣ кунед. Худо шуморо чӣ некӯ панд медиҳад. Албатта Ӯ шунаво ва биност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

Ал-Амонат: ҳар чизе, ки ба шумо супорида шудааст ва бояд онро дуруст ва пурра ба соҳибаш баргардонед; хоҳ молию хоҳ сирру роз, хоҳ ҳуқуқи касон бошад.
Аҳлиҳо: соҳибони он амонат, касоне, ки ҳаққи онҳо бар гардани шумост.
Ҳукм: қазоват ва доварӣ байни мардум.
Бил-адл: бо адолат, бе тарафдорӣ ва бе зулм.
Ниъимма: неку чизе, беҳтарин чизе.
Яъизукум: насиҳат ва панд медиҳад шуморо.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят бандагони худро ба ду амри бузург фармон медиҳад. Аввалин фармон ин аст, ки ҳар амонате, ки ба шумо супорида шудааст, бояд онро ба соҳиби ҳақиқии он баргардонед ва дар он хиёнат накунед. Ин амонат метавонад мол бошад, метавонад сирри касе бошад, метавонад ҳуқуқи шахсе бошад ва ё вазифае, ки ба зиммаи шумо гузошта шудааст. Ҳамаи инро бояд пурра ва дуруст адо кунед.

Фармони дуюм ин аст, ки ҳангоме байни мардум доварӣ мекунед, бояд бо адолат ҳукм кунед, ба касе тарафдорӣ накунед, аз роҳи рост накашед ва ба касе зулм накунед. Ҳукми шумо бояд бар асоси ҳақ ва адолат бошад, на бар асоси манфиат, хешу табор ё хоҳиши нафс.

Сипас Аллоҳи Таъоло мефармояд, ки неку чизест он чизе, ки Ӯ шуморо ба он панд медиҳад ва ҳидоят мекунад — яъне адои амонат ва ҳукми одилона. Ин ду асл аз муҳимтарин асосҳои зиндагии дурусти инсонӣ ва ҷамъиятанд.

Дар охир Аллоҳи Таъоло мефармояд, ки Ӯ шунаво ва биност: суханони шуморо мешунавад ва аъмоли шуморо мебинад. Ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест ва ҳар касро ба андозаи амалаш ҷазо хоҳад дод.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат ва амонатдорӣ аст; ҳар мусулмон бояд дар ҳаёти худ ин ду хислатро ҷорӣ кунад.
Адои амонат боиси эътимоди мардум ба якдигар мегардад ва ҷамъиятро ободу устувор месозад.
Ҳукми одилона сабаби сулҳу оромӣ ва адолат дар ҷомеа мешавад, ва ин чизест, ки Аллоҳ онро дӯст медорад.
Доим ба ёд доред, ки Аллоҳ шунаво ва биност; ҳатто ниятҳои пинҳонии шуморо медонад. Ин боиси он мешавад, ки ҳамеша росткор ва ботамкин бошем.
Ин оят моро ба ислом ва Қуръон наздиктар мекунад, зеро мебинем, ки дастуроти он ба манфиати худи инсон ва ҷамъият аст, на ба зиёни онҳо.

📜 Оят 56-60 — Сураи Ан-Ниса

56إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُم بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا

Ононро, ки ба оёти Мо кофир шуданд, ба оташ хоҳем андохт. Ҳар гоҳ пӯсти танашон бнпазад, пӯсте дигарашон диҳем, то азоби Худоро бичашанд. Худо пирӯзманду хаким аст!

57وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا

Ва ононро, ки имон оварда ва корҳои некӯ кардаанд, ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварем, то абад дар он ҷо хоханд буд. Ва дар он ҷо соҳиби занони поку беайб шаванд ва дар сояҳои пайваста ва хунук ҷояшон медиҳем.

58۞ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا

59يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا

Эй касоне, ки имон овардаед, Худоро итоъат кунед ва ба расул ва сардорони хеш фармон баред. Ва чун дар коре ихтилоф кардед, агар ба Худову рӯзи қиёмат имон доред, ба Худову паёмбар руҷӯъ кунед. Дар ин хайри шумост ва саранҷоме беҳтар дорад.

60أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا

Оё ононро намебинӣ, ки мепиндоранд, ки ба он чӣ бар ту нозил шуда ва он чӣ пеш аз ту нозил шудааст, имон овардаанд, вале мехоҳанд, ки бутро довар қарор диҳанд, дар ҳоле ки ба онон гуфтаанд, ки бутро рад кунанд. Шайтон мехоҳад гумроҳашон созад ва аз ҳақ дур гардонад.

← Оят 57 📖 Ан-Ниса Оят 59 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

58Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 58

Сураи Ан-Ниса Оят 58 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо ба шумо фармон медиҳад, ки амонатҳоро ба соҳибонашон бозгардонед.…

Сураи Оят 58/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 56–60. Ба Тоҷикӣ: Русский.