Сураи Ан-Ниса Оят 57 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ононро, ки имон оварда ва корҳои некӯ кардаанд, ба…

Ан-Ниса · 57/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا ۝٥٧

🔤 Transliteration

Wallazeena aamanoo wa `amilus saalihaati sanud khiluum jannaatin tajree min tahtihal anhaaru khaalideena feehaaa abadaa, lahum feehaaa azwaajum mutahharatun wa nudkhiluhum zillan zaleelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ононро, ки имон оварда ва корҳои некӯ кардаанд, ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварем, то абад дар он ҷо хоханд буд. Ва дар он ҷо соҳиби занони поку беайб шаванд ва дар сояҳои пайваста ва хунук ҷояшон медиҳем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ»: ҳамсарони покиза, ки аз ҳар гуна нопокӣ, нуқсон ва осеб пок гардонида шудаанд.
«ظِلًّا ظَلِيلًا»: сояи зич ва доимӣ, ки ҳеҷ гоҳ канда намешавад ва аз гармӣ ва сармо ҳифз мекунад.

Тафсири оят:

Онҳое, ки ба Худованд имон оварданд ва ба паёмбараш бовар карданд ва амалҳои нек ва тоатҳоро ба ҷо оварданд, Худованд онҳоро дар рӯзи қиёмат ба биҳиштҳое ворид месозад, ки аз зери қасрҳо ва дарахтонашон дарёҳо ҷорӣ мешаванд. Онҳо дар он ҷо ҳамеша ва абадӣ мемонанд ва ҳеҷ гоҳ аз он берун намешаванд. Барои онҳо дар биҳишт ҳамсароне ҳастанд, ки аз ҳар гуна нопокӣ, палидӣ ва осеб пок гардонида шудаанд. Ва Худованд онҳоро дар сояи зич ва доимӣ ҷой медиҳад, ки на гармӣ онҳоро озор медиҳад ва на сармо.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки роҳи саодати абадӣ дар имон ба Худованд ва амалҳои нек аст. Ҳар касе ин дуро якҷоя дошта бошад, Худованд ба ӯ биҳишти ҷовидонро ваъда додааст.
Биҳишт ҷои неъматҳои бепоён аст: дарёҳои ҷорӣ, ҳамсарони покиза ва сояи доимӣ. Ин ҳама нишонаи меҳрубонӣ ва қудрати Худованд аст, ки ба бандагони некӯкор медиҳад.
Ваъдаи Худованд ҳатмӣ аст ва ҳеҷ гоҳ хилоф намешавад. Ин боиси умедворӣ ва оромӣ барои муъминон аст.
Ин оят моро ба сӯи некӯкорӣ ва тоат ташвиқ мекунад, то ки мо низ аз ин неъматҳои абадӣ баҳраманд шавем.
Покизагии ҳамсарон дар биҳишт нишон медиҳад, ки дар он ҷо ҳар гуна нопокӣ ва ноҳамворӣ нест ва ҳаёт пурра пок ва хуш аст.
Сояи доимӣ ва беозор дар биҳишт рамзи оромиш ва роҳатест, ки инсон дар дунё орзуи онро дорад. Ин моро ба сӯи охират ва ҷои ҷовидонӣ раҳнамоӣ мекунад.

📜 Оят 55-59 — Сураи Ан-Ниса

55فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُم مَّن صَدَّ عَنْهُ ۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا

Баъзе ба он имон оварданд ва баъзе аз он рӯй гардонданд. Дӯзах — он оташи афрӯхта онҳоро бас!

56إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُم بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا

Ононро, ки ба оёти Мо кофир шуданд, ба оташ хоҳем андохт. Ҳар гоҳ пӯсти танашон бнпазад, пӯсте дигарашон диҳем, то азоби Худоро бичашанд. Худо пирӯзманду хаким аст!

57وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا

58۞ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا

Худо ба шумо фармон медиҳад, ки амонатҳоро ба соҳибонашон бозгардонед. Ва чун дар миёни мардум ба доварӣ нишинед, ба адл доварӣ кунед. Худо шуморо чӣ некӯ панд медиҳад. Албатта Ӯ шунаво ва биност!

59يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا

Эй касоне, ки имон овардаед, Худоро итоъат кунед ва ба расул ва сардорони хеш фармон баред. Ва чун дар коре ихтилоф кардед, агар ба Худову рӯзи қиёмат имон доред, ба Худову паёмбар руҷӯъ кунед. Дар ин хайри шумост ва саранҷоме беҳтар дорад.

← Оят 56 📖 Ан-Ниса Оят 58 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

57Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 57

Сураи Ан-Ниса Оят 57 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ононро, ки имон оварда ва корҳои некӯ кардаанд, ба…

Сураи Оят 57/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 55–59. Ба Тоҷикӣ: Русский.