Ан-Ниса · 59/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ۝٥٩
Yaaa aiyuhal lazeena aamanooo atee`ul laaha wa atee`ur Rasoola wa ulil amri minkum fa in tanaaza`tum fee shai`in faruddoohu ilal laahi war Rasooli in kuntum tu`minoona billaahi wal yawmil Aakhir; zaalika khairunw wa ahsanu taaweelaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Эй касоне, ки имон овардаед, Худоро итоъат кунед ва ба расул ва сардорони хеш фармон баред. Ва чун дар коре ихтилоф кардед, агар ба Худову рӯзи қиёмат имон доред, ба Худову паёмбар руҷӯъ кунед. Дар ин хайри шумост ва саранҷоме беҳтар дорад.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • أَطِيعُوا: итоат кунед, фармонбардорӣ намоед.
  • أُولِي الْأَمْرِ: соҳибони ҳукм, яъне роҳбарон ва ҳокимон.
  • تَنَازَعْتُمْ: ихтилоф кардед, баҳсу низоъ намудед.
  • فَرُدُّوهُ: онро баргардонед, яъне ҳукми онро ба китоб ва суннат арҷаъ диҳед.
  • تَأْوِيلًا: оқибат, анҷом ва натиҷа.
  1. Тафсири оят:

Эй касоне, ки ба Аллоҳ имон овардаед ва ба Расули Ӯ пайравӣ кардаед! Аллоҳро итоат кунед ва Расулашро итоат кунед, яъне амрҳои Аллоҳро ба ҷо оред ва аз манъҳои Ӯ худро нигоҳ доред. Инчунин ба роҳбарону ҳокимони худ итоат кунед, то замоне ки ба гуноҳ фармон надиҳанд. Пас агар дар миёни шумо дар масъалае ихтилоф ва низоъ ба вуҷуд ояд, ҳукми онро ба китоби Аллоҳ ва суннати Расули Ӯ баргардонед. Ин амр барои он аст, ки шумо ба Аллоҳ ва рӯзи охират имон доред. Бозгашт ба китоб ва суннат барои шумо аз идомаи ихтилоф ва гуфтани суханон аз рӯи фикри худ беҳтар аст ва оқибату анҷоми некӯтар дорад.

  1. Фоидаҳои оят:
  • Ин оят ба мусулмонон нишон медиҳад, ки итоати Аллоҳ ва Расули Ӯ асоси ҳаёти имонӣ аст ва бояд ҳамеша дар ҳамаи корҳо ба онҳо такя кунанд.
  • Итоат ба роҳбарон низ шарте дорад: то замоне ки ба гуноҳ фармон надиҳанд. Ин нишон медиҳад, ки дар ислом итоати кӯр-кӯрона нест, балки бояд бо адлу инсоф бошад.
  • Ҳангоми ихтилоф, роҳи ҳал на баҳсу ҷанҷол, балки бозгашт ба Қуръон ва суннат аст. Ин роҳи ваҳдату иттифоқ ва ҳифзи ҷамъият аст.
  • Ин оят ба мо меомӯзад, ки имон ба Аллоҳ ва рӯзи охират бояд дар амал зоҳир шавад, на танҳо дар сухан.
  • Бозгашт ба Қуръон ва суннат ҳамеша барои инсон беҳтар ва оқибати некӯтар дорад, зеро он роҳи ҳақиқӣ ва дуруст аст.
  • Ин оят моро ба ваҳдати саф, эҳтироми роҳбарон ва ҳалли ихтилофот бо роҳи дуруст даъват мекунад, ки ин ҳама ба ободии ҷомеаи исламӣ ва хушбахтии дунёву охират меорад.


📜 Оят 57-61 — Сураи Ан-Ниса

57وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا
Ва ононро, ки имон оварда ва корҳои некӯ кардаанд, ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварем, то абад дар он ҷо хоханд буд. Ва дар он ҷо соҳиби занони поку беайб шаванд ва дар сояҳои пайваста ва хунук ҷояшон медиҳем.
58۞ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا
Худо ба шумо фармон медиҳад, ки амонатҳоро ба соҳибонашон бозгардонед. Ва чун дар миёни мардум ба доварӣ нишинед, ба адл доварӣ кунед. Худо шуморо чӣ некӯ панд медиҳад. Албатта Ӯ шунаво ва биност!
59يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا
Эй касоне, ки имон овардаед, Худоро итоъат кунед ва ба расул ва сардорони хеш фармон баред. Ва чун дар коре ихтилоф кардед, агар ба Худову рӯзи қиёмат имон доред, ба Худову паёмбар руҷӯъ кунед. Дар ин хайри шумост ва саранҷоме беҳтар дорад.
60أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا
Оё ононро намебинӣ, ки мепиндоранд, ки ба он чӣ бар ту нозил шуда ва он чӣ пеш аз ту нозил шудааст, имон овардаанд, вале мехоҳанд, ки бутро довар қарор диҳанд, дар ҳоле ки ба онон гуфтаанд, ки бутро рад кунанд. Шайтон мехоҳад гумроҳашон созад ва аз ҳақ дур гардонад.
61وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنَافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُودًا
Ва чун онҳоро гӯянд, ки ба он чӣ Худо нозил карда ва ба паёмбараш рӯй оред, мунофиқонро мебинӣ, ки сахт аз ту рӯйгардон мешаванд.
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
59Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 59

Сураи Ан-Ниса Оят 59 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, Худоро итоъат кунед ва ба…

Сураи Оят 59/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 57–61. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers