Surja Ghafir — Ajet 41

Kuptimet e fjalëve:

• en-Nexhat (النَّجَاةِ): shpëtimi nga dënimi dhe dhembja, duke arritur lumturinë e përjetshme.
• en-Nar (النَّارِ): zjarri i Xhehenemit, që është dënimi i Zotit për jobesimtarët.

Tefsiri i Ajetit:

O populli im! Çfarë po ndodh me mua? Unë po ju ftoj drejt shpëtimit tuaj, drejt besimit në Allahun dhe ndjekjes së profetit të Tij Musait (paqja qoftë mbi të), e cila është rruga që ju çon në Xhennet dhe ju largon nga tmerret e zjarrit. Ndërsa ju po më ftoni mua drejt zjarrit, duke më thirrur në mosbesim dhe në vepra që shkaktojnë zemërimin e Allahut dhe dënimin e Tij. Unë ju ftoj në atë që ju shpëton nga dënimi në këtë botë dhe në botën tjetër, ndërsa ju më ftoni në atë që më çon në humbje dhe shkatërrim. Ai besimtar i devotshëm nga familja e Faraonit e përsëriti thirrjen e tij ndaj popullit të tij, duke i zgjuar nga gjumi i pakujdesisë dhe duke i qortuar për kundërshtimin e tyre ndaj këshillës së tij të sinqertë.

Përfitimet nga Ajeti:

• Thirrja drejt së vërtetës duhet të jetë e sinqertë dhe e qartë, edhe kur njerëzit e kundërshtojnë atë, sepse besimtari nuk lodhet kurrë nga thirrja në rrugën e Allahut.
• Besimtari i vërtetë e do mirësinë për popullin e tij dhe dëshiron shpëtimin e tyre, edhe nëse ata e refuzojnë atë dhe e ftojnë në të kundërtën.
• Dallimi midis rrugës së shpëtimit dhe rrugës së shkatërrimit është i qartë: rruga e shpëtimit është besimi në Allahun dhe veprat e mira, ndërsa rruga e shkatërrimit është mosbesimi dhe mëkati.
• Ajeti tregon qartësinë e argumentit dhe forcën e logjikës së besimtarit, i cili e krahason thirrjen e tij me thirrjen e tyre në mënyrë që ta kuptojnë të vërtetën.
• Këmbëngulja në thirrje dhe përsëritja e saj është një metodë e lavdërueshme për të zgjuar zemrat nga pakujdesia dhe për të theksuar rëndësinë e mesazhit.