Surja Ghafir — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• تَدْعُونَنِي: Më ftoni mua.
• لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ: Që të mohoj Allahun.
• وَأُشْرِكَ بِهِ: Dhe t'i bëj shok Atij (në adhurim).
• مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ: Diçka për të cilën nuk kam dije (se meriton adhurim).
• الْعَزِيزِ: I Plotfuqishmi që nuk mposhtet kurrë.
• الْغَفَّارِ: Falësi i madh i mëkateve.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet është pjesë e fjalës së një besimtari të devotshëm nga populli i Faraonit, i cili u përball me kundërshtimin e popullit të tij. Ai u thotë atyre: "Ju më ftoni mua që të mohoj Allahun, Krijuesin dhe Zotin e gjithësisë, dhe që t'i bëj shok Atij në adhurim diçka për të cilën unë nuk kam asnjë dije të saktë se meriton të adhurohet. Kjo është më e shëmtuara dhe më e madhja nga mëkatet, sepse është mohim i Zotit dhe shpifje ndaj Tij. Ndërsa unë po ju ftoj juve te Allahu, i Cili është i Plotfuqishëm në hakmarrjen e Tij ndaj atyre që e mohojnë, dhe Falësi i madh i mëkateve për ata që pendohen dhe i kthehen Atij me sinqeritet. Pra, ku është krahasimi mes thirrjes sime dhe thirrjes suaj? Ju më ftoni në humbje e shkatërrim, kurse unë ju ftoj në shpëtim e lumturi."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Qartësia e thirrjes islame: Besimtari i vërtetë e ka të qartë rrugën e tij dhe nuk ngatërrohet nga thirrjet e kota, sepse e di se e vërteta është një dhe ajo është besimi në Allahun Një.
2. Vlera e dijes: Nuk duhet të adhurojmë asgjë pa dije të saktë, sepse adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është injorancë e pastër dhe largim nga e vërteta.
3. Bashkimi i frikës dhe shpresës: Ajeti na mëson se Allahu është i Plotfuqishëm, i cili ndëshkon ata që e kundërshtojnë, por në të njëjtën kohë është Falës i madh për ata që pendohen. Kjo na bën të kemi frikë nga dënimi i Tij dhe shpresë në mëshirën e Tij.
4. Qëndrueshmëria në të vërtetën: Besimtari duhet të jetë i palëkundur në besimin e tij, edhe kur përballet me presione dhe kundërshtime, ashtu siç bëri ky besimtar i devotshëm përballë Faraonit dhe popullit të tij.
5. Dallimi mes thirrjes së mirë dhe thirrjes së keqe: Thirrja islame është thirrje drejt nderit dhe pastërtisë, ndërsa thirrjet e tjera janë thirrje drejt poshtërimit dhe humbjes. Kjo na bën të vlerësojmë më shumë fenë islame dhe ta duam atë me gjithë zemër.