Surja Ghafir — Ajet 40

Kuptimet e fjalëve:

• Sajjieh (سَيِّئَةً): Vepër e keqe, mëkat.
• Juxha (يُجْزَى): Shpërblehet, ndëshkohet.
• Salih (صَالِحًا): Vepër e mirë, e dobishme, në përputhje me urdhrat e Allahut.
• Bi gajri hisab (بِغَيْرِ حِسَاب): Pa llogari, pa masë, pa fund.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti fisnik sqaron drejtësinë e plotë të Allahut dhe mirësinë e Tij të pakufishme ndaj robërve të Tij. Ai përbëhet nga dy pjesë kryesore:

Pjesa e parë: Kushdo që bën një vepër të keqe në këtë jetë, duke iu shmangur udhëzimit të Allahut, ndëshkimi i tij në botën tjetër nuk do të jetë më i madh se vepra e tij. Ai do të marrë vetëm ndëshkimin që i takon asaj vepre, pa iu shtuar asgjë. Ky është një manifestim i drejtësisë absolute të Allahut – Ai nuk i padrejton robërit e Tij asnjëherë.

Pjesa e dytë: Kushdo që bën vepra të mira – duke iu bindur Allahut, duke zbatuar urdhrat e Tij dhe duke u larguar nga ndalesat e Tij – qoftë mashkull apo femër, por me kusht që të jetë besimtar (me iman të sinqertë në Allahun dhe të Dërguarin e Tij), ata do të hyjnë në Xhennet. Atje, Allahu do t'i furnizojë ata me begati, fruta, kënaqësi dhe dhunti të panumërta, pa llogari dhe pa masë – një dhuratë e pakufishme që nuk ndërpritet kurrë.

Kushti i imanit është thelbësor: vepra e mirë pranohet vetëm kur shoqërohet me besimin e sinqertë në Allahun, sepse vepra pa iman nuk ka vlerë në peshoren e Allahut.

Përfitimet dhe mësimet nga ajeti:

1. Drejtësia e përsosur e Allahut: Allahu nuk i ndëshkon robërit e Tij më shumë se sa meritojnë, por mirësia e Tij është më e madhe – Ai i shpërblen veprat e mira me dhunti të panumërta.
2. Barazia mes burrit dhe gruas: Ajeti thekson qartë se shpërblimi i Allahut nuk varet nga gjinia, por nga vepra dhe imani. Si mashkulli ashtu edhe femra kanë të njëjtën mundësi për të fituar Xhennetin.
3. Rëndësia e sinqeritetit: Vepra e mirë pranohet vetëm kur shoqërohet me iman të vërtetë – kjo na mëson se cilësia e veprës dhe sinqeriteti i qëllimit janë thelbësore.
4. Shpresa dhe optimizmi: Ky ajet mbush zemrat me shpresë – sado e madhe të jetë mëshira e Allahut, Ai e fal dhe e shpërblen robin e Tij për çdo të mirë, qoftë edhe të vogël.
5. Nxitje për vepra të mira: Kur e dimë se shpërblimi është i pakufishëm dhe pa llogari, zemra ynxitet të bëjë sa më shumë vepra të mira dhe të mos e humbasë asnjë mundësi për t'iu afruar Allahut.