Surja Ghafir — Ajet 82

Kuptimet e fjalëve:

• Ata ishin më shumë se ata: domethënë, ishin më të shumtë në numër.
• Dhe më të fortë në fuqi: domethënë, kishin forcë dhe fuqi më të madhe fizike.
• Dhe më shumë gjurmë në tokë: domethënë, kishin lënë ndërtesa, pallate, ura dhe vepra të mëdha në tokë.
• Nuk u ndihmoi atyre ajo që fitonin: domethënë, pasuria dhe forca që kishin grumbulluar nuk u shërbeu për asgjë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i fton mohuesit që të udhëtojnë nëpër tokë dhe të shikojnë me sy e të mendojnë me mendje se si ishte fundi i popujve që i mohuan të dërguarit e tyre para tyre. Ata popuj ishin më të shumtë në numër se këta, më të fortë në fuqi dhe kishin lënë gjurmë më të mëdha në tokë – ndërtesa madhështore, pallate të larta dhe vepra të mëdha që tregonin përparimin e tyre. Por kur u erdhi dënimi i Allahut, e gjithë ajo fuqi dhe pasuri që kishin grumbulluar nuk u bëri asnjë dobi dhe nuk i shpëtoi nga dënimi. Ata u shkatërruan dhe u zhdukën nga faqja e dheut, duke lënë pas vetëm rrënoja që dëshmojnë për fundin e tyre tragjik.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Udhëtimi nëpër tokë për të parë gjurmët e popujve të shkuar është një mënyrë për të marrë mësim dhe për të forcuar besimin, sepse sheh me sy se si i shkatërroi Allahu ata që e mohuan Atë.
2. Pasuria, forca dhe arritjet materiale nuk mund ta mbrojnë njeriun nga dënimi i Allahut kur ai vjen; ajo që ka rëndësi është besimi dhe veprat e mira.
3. Ajeti na mëson se fuqia e vërtetë nuk është në numër apo pasuri, por në bindjen ndaj Allahut dhe ndjekjen e rrugës së Tij të drejtë.
4. Ai që mendon thellë në historinë e popujve të mëparshëm, do të kuptojë se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se llogaria e vërtetë është tek Allahu në Ditën e Gjykimit.