Surja Ghafir — Ajet 83

Kuptimet e fjalëve:

• el-bejjinat: argumentet e qarta dhe provat e pakundërshtueshme.
• ferihu: u gëzuan me arrogancë dhe mendjemadhësi.
• haka bihim: i rrethoi dhe i goditi plotësisht.

Tefsiri i ajetit:

Kur të dërguarit u erdhën popujve të mëparshëm me prova të qarta dhe mrekulli të dukshme, ata nuk iu nënshtruan të vërtetës, por u mbajtën pas dijes së tyre të kufizuar dhe mendimit të tyre të gabuar. Ata u gëzuan me atë që kishin nga dituria e tyre tokësore, duke menduar se ajo u mjafton dhe se janë më të ditur se të dërguarit. Ata thanë: "Ne jemi më të ditur se ju, ne nuk do të ringjallemi dhe nuk do të dënohemi." Këtë e thanë me tallje dhe përbuzje ndaj të dërguarve.

Por, ndërsa ata talleshin me kërcënimet për dënim, ai dënim që e përqeshnin u erdhi papritur dhe i rrethoi nga të gjitha anët. Ata e pësuan pikërisht atë që e mohonin dhe e tallnin, dhe kështu u bë realitet ajo që e konsideronin të pamundur.

Ky ajet tregon se çdo dituri që bie ndesh me fenë islame, ose që e kundërshton atë, ose që mbjell dyshime në vërtetësinë e saj, është dituri e dënuar dhe e urryer, dhe ai që e mban atë nuk është nga pasuesit e vërtetë të Profetit Muhamed (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të).

Përfitimet nga ajeti:

1. Dija e vërtetë është ajo që të afron te Allahu dhe të bën t'i nënshtrohesh të dërguarve të Tij, ndërsa dija që të largon nga e vërteta është e kotë dhe e dëmshme.
2. Mendjemadhësia dhe arroganca ndaj të vërtetës janë shkak i shkatërrimit, siç ndodhi me popujt e mëparshëm.
3. Tallja me fenë dhe me premtimet e Allahut është rrugë që të çon në humbje, sepse dënimi i Allahut vjen pikërisht atëherë kur njeriu nuk e pret.
4. Njeriu duhet të jetë i përulur para shkencës dhe dijes, sepse dituria njerëzore është e kufizuar, ndërsa dituria e Allahut është e pakufishme.