Surja Fussilet — Ajet 16

Kuptimi i fjalëve:

• Ríhën sarṣaran: Erë shumë e ftohtë dhe me zë të lartë e tmerrshëm.
• Ejâm nahsât: Ditë të zeza, fatkeqe dhe të mallkuara për ta.
• Adhâb el-khizj: Dënimi i poshtërimit dhe i nënçmimit.
• Lâ junṣarûn: Nuk do të kenë asnjë ndihmës që t'i shpëtojë nga dënimi.

Tefsiri i ajets:

Pasi populli i Ad-it mohoi të dërguarin e tyre, Hudin a.s., dhe vazhdoi në arrogancë e mohim, Allahu i Plotfuqishëm u dërgoi atyre një erë shumë të ftohtë me një zë të tmerrshëm e të lartë, e cila vazhdoi për ditë të zeza e fatkeqe për ta, ditë të mbushura me dënim dhe shkatërrim. Kjo erë i shkatërroi ata plotësisht, në mënyrë që Allahu t'u jepte të shijojnë dënimin e poshtërimit dhe të nënçmimit në këtë jetë të dynjasë. Dënimi i tyre në këtë botë ishte poshtërues, por dënimi i botës tjetër është edhe më i madh dhe më i rëndë në poshtërim e ndëshkim. Ata nuk do të kenë asnjë mbrojtës apo ndihmës që t'i shpëtojë nga dënimi i Allahut, as në dynja e as në ahiret.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dënimi i Allahut ndaj armiqve të Tij vjen në momentin më të përshtatshëm dhe në mënyrën më të ashpër, duke i poshtëruar ata para syve të njerëzve.
2. Fuqia e Allahut është e pakufishme; Ai i shkatërron popujt tërësisht me një prej krijesave të Tij, siç është era, e cila është një mëshirë për besimtarët dhe dënim për jobesimtarët.
3. Dënimi i botës tjetër është shumë më i madh se çdo dënim i kësaj bote, prandaj muslimani duhet ta ketë gjithmonë frikën nga ai dënim dhe të përpiqet ta shmangë atë me bindje dhe devotshmëri.
4. Askush nuk mund t'i shpëtojë dënimit të Allahut, dhe asnjë fuqi nuk mund ta ndalojë atë; kjo na mëson përulësinë para Allahut dhe varësinë vetëm prej Tij.
5. Historia e popullit të Ad-it është një mësim për ne që të mos jemi arrogantë dhe kryeneçë ndaj të vërtetës, sepse fundi i atyre që e mohojnë të vërtetën është shkatërrimi dhe poshtërimi.