Surja Fussilet — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• فَاسْتَكْبَرُوا: u treguan mendjemëdhenj dhe arrogantë.
• بِغَيْرِ الْحَقِّ: pa kurrfarë të drejte, padrejtësisht.
• مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً: kush është më i fortë se ne?
• يَجْحَدُونَ: e mohojnë, e refuzojnë duke e ditur se është e vërtetë.

Tefsiri i ajetit:

Pasi Zoti i Lartësuar përmendi historinë e popujve të mëparshëm, Ai kaloi te historia e fisit Ad, popullit të Hudit a.s. Ata u treguan mendjemëdhenj në tokë pa kurrfarë të drejte, duke shtypur njerëzit dhe duke marrë tokën e tyre padrejtësisht. Ata u mashtruan nga forca dhe fuqia e tyre fizike, saqë thanë me arrogancë: "Kush është më i fortë se ne?" – duke menduar se fuqia e tyre do t'i mbronte nga çdo ndëshkim.

Zoti i Lartësuar u përgjigjet atyre duke i qortuar: "A nuk e shohin ata se Zoti që i krijoi dhe u dha atyre forcën që i bëri krenarë, është shumë më i fortë se ata?" Ai është Krijuesi i tyre dhe Zoti i tyre, fuqia e Tij është e pakufishme, ndërsa fuqia e tyre është e kufizuar dhe e dhënë prej Tij. Megjithatë, ata vazhduan të mohojnë shenjat dhe argumentet e Zotit, duke i refuzuar ato me kokëfortësi, edhe pse e dinin se ishin të vërteta.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mendjemadhësia dhe arroganca ndaj Zotit dhe njerëzve është një prej shkaqeve kryesore të shkatërrimit të popujve – prandaj besimtari duhet të jetë i përulur para Zotit të tij.
2. Fuqia e vërtetë i përket vetëm Zotit; çdo fuqi tjetër është e huazuar dhe e kufizuar. Prandaj, njeriu nuk duhet të mashtrohet nga forca, pasuria apo pozita e tij.
3. Mohimi i shenjave të Zotit me dije e vetëdije është më i rëndë se mohimi nga injoranca, sepse është kokëfortësi dhe refuzim i së vërtetës.
4. Ajeti na mëson se Zoti është Krijuesi i gjithçkaje, dhe Ai që të jep forcë, mund të ta marrë atë në çdo moment – prandaj duhet ta përdorim fuqinë tonë në bindje ndaj Tij, jo në mospërfillje dhe shtypje.
5. Historia e popullit Ad është një mësim i madh për ne: sa herë që njeriu harron Zotin dhe mbështetet vetëm te vetja, ai bie në humbje dhe shkatërrim.