سورت نجم — آیت 32

د معناويو بياړنه:

• کبائر الاثم: لوی ګناهونه لکه شرک، قتل، زنا او نور هغه ګناهونه چې پرې سخت وعيد راغلی دی.
• الفواحش: هغه ډېر بد او ناوړه کارونه چې عقل او فطرت يې بد ګڼي، لکه زنا او لواطت.
• اللمم: وړې ګناهونه چې کله ناکله له انسان څخه صادره کېږي، لکه د نامحرم ليدنه يا بې ځايه خبره، خو پرې ټينګار نه کوي.

د آيت تفسير:

دا هغه نېک بندګان دي چې د لويو ګناهونو او ناوړه کارونو څخه ځان ساتي، خو که چېرې وړې ګناهونه (لمم) ورڅخه صادره شي، نو دا د هغوی د توبې او نېکو کارونو په وجه بخښل کېږي. ستا رب چې کوم مهربان دی، د هغه بخښنه ډېره پراخه ده؛ هغه د خپلو بندګانو ګناهونه بخښي کله چې هغوی ورته رجوع وکړي.

الله تعالی ستاسو له حالاتو ډېر ښه خبر دی؛ هغه مهال يې چې ستاسو پلار آدم له خاورې پيدا کړ، او هغه مهال يې چې تاسو د خپلو میندو په نسونو کې پټ وئ، د هغه له علم څخه هېڅ شی نه پټ دی. نو تاسو د خپلو ځانونو ستاينه مه کوئ او ځانونه د پرهېزګارۍ په صفت مه معرفي کوئ، ځکه چې الله پخپله ښه پوهېږي چې څوک په رښتيا له هغه څخه وېرېږي او د هغه د حکمونو اطاعت کوي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالی د خپلو بندګانو د وړو ګناهونو په اړه ډېر بخښونکی دی، تر هغه چې دوی له لويو ګناهونو ځان وساتي او توبه وکړي.
2. د الله علم له هر څه محيط دی؛ هغه له پيدايښت مخکې او وروسته زموږ له حالاتو خبر دی، نو بايد د هغه په رحمت او عدل باندې ډاډه واوسو.
3. مسلمان بايد د خپل ځان ستاينه ونه کړي او ځان د نورو څخه غوره ونه ګڼي، بلکې د الله له فضل او رحمت څخه د بخښنې هيله ولري.
4. د پرهېزګارۍ معيار د الله په علم کې دی، نه د خلکو په نظر کې؛ نو بايد خپل عملونه د الله د رضا لپاره خالص کړو، نه د خلکو د ستاينې لپاره.