Surat An-Najm — Ayat 62

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَاسْجُدُوا: padha sujuda.
• لِلَّهِ: marang Allah.
• وَاعْبُدُوا: lan padha ngabdeni (nyembaha).

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine dhawuh kanggo kabeh manungsa, mligine kanggo wong-wong kang maido marang al-Qur'an. Sawise Allah nyritakake kahanan wong-wong kafir kang padha gumun lan ngguyu ngece marang al-Qur'an, sarta ora gelem nangis amarga wedi marang ancamaning Allah, banjur Allah paring dhawuh: "Padha sujuda marang Allah lan padha nyembaha marang Panjenengane."

Tegese, kita kabeh didhawuhi supaya padha sujud marang Allah, yaiku sujud minangka tandha manut lan andhap asor marang Gusti Kang Maha Kuwasa. Sujud iki bisa ateges sujud tilawah nalika maca ayat sajdah, lan uga bisa ateges nindakake shalat wajib. Saliyane iku, kita uga didhawuhi supaya nyembah mung marang Allah, ora nyembah marang liyane, lan ngresiki ati saka syirik. Kabeh pangibadahan kudu diarahake mung marang Allah, ora ana sekutu tumrap Panjenengane.

Dadi, ayat iki ngajak manungsa supaya ninggalake sifat gumedhe, ngece, lan lali marang Allah, banjur tumindak andhap asor, sujud, lan ngabdi mung marang Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen sujud lan ibadah iku wujud katresnan lan ketaatan marang Allah.
• Ngguyu ngece marang al-Qur'an lan ora gelem nangis amarga wedi marang Allah iku sifat kang kudu ditinggalake.
• Sujud marang Allah iku tandha yen kita iki cilik lan butuh marang Gusti.
• Ngabdi mung marang Allah iku dhasare agama Islam, lan iku dadi dalan kanggo urip tentrem lan selamet.
• Kanthi sujud lan ibadah, ati dadi ayem, lan kita saya cedhak marang Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora lali marang Allah ing saben kahanan, lan tansah manut marang dhawuhe.