Sura Ar-Rahman — Werset 45

Znaczenie słów:

• آلَاء (ālāʾ) – dobrodziejstwa, łaski, dary.
• رَبِّكُمَا (rabbikumā) – waszego Pana (zwrot do dwóch grup: dżinnów i ludzi).
• تُكَذِّبَانِ (tukadhdhibāni) – zaprzeczacie, odrzucacie (w formie podwójnej, odnoszącej się do obu grup).

Tafsir (wyjaśnienie):

To pytanie retoryczne, które powtarza się w tej surze wielokrotnie, jest skierowane do dwóch stworzeń obdarzonych rozumem i wolą – ludzi oraz dżinnów. Bóg przypomina im o swoich niezliczonych łaskach i dobrodziejstwach, które ich otaczają z każdej strony – zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym. Werset ten ma charakter napomnienia i upomnienia, mającego wzbudzić w słuchaczach refleksję nad tym, jak wiele dobra otrzymali od swojego Stwórcy, a mimo to niektórzy z nich zaprzeczają Jego jedyności, Jego znakom i Jego obietnicom.

Pytanie to jest jednocześnie dowodem na to, że żadne z tych stworzeń nie ma usprawiedliwienia dla swojego zaprzeczania – ponieważ łaski Boga są widoczne i namacalne, a ich zaprzeczanie jest czystą niewdzięcznością i niesprawiedliwością wobec samego siebie. Werset ten ma również charakter ostrzegawczy – przypomina, że każda łaska, której się zaprzecza, będzie przedmiotem rozliczenia w Dniu Sądu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pobudzenie do wdzięczności – werset uczy nas, abyśmy nieustannie dostrzegali dobrodziejstwa Boga w naszym życiu i dziękowali Mu za nie, zamiast je lekceważyć lub zaprzeczać im.
2. Świadomość odpowiedzialności – przypomina nam, że każdy człowiek i każdy dżinn zostanie zapytany o to, jak odnosił się do łask swojego Pana – czy był wdzięczny, czy niewdzięczny.
3. Piękno retoryki koranicznej – powtarzanie tego pytania w surze Ar-Rahman ma na celu wstrząśnięcie sercami i skłonienie do głębokiej refleksji nad cudami stworzenia i łaskami, którymi jesteśmy otoczeni.
4. Sprawiedliwość Boga – werset ukazuje, że Bóg nie karze nikogo bez wcześniejszego ostrzeżenia i bez pozostawienia dowodów – Jego łaski są świadectwem Jego istnienia i doskonałości.
5. Zachęta do poznawania Boga – im więcej dostrzegamy Jego dobrodziejstw, tym bliżej jesteśmy do poznania Jego imion i cech, a to prowadzi do głębszej miłości i pokory wobec Niego.