Сураи Ат-Талак — Оят 8

1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «وَكَأَيِّن» (ва каъаййин): маънои «ва чӣ бисёр», «ва чӣ қадар зиёд» — ибораест, ки шумораи фаровонро ифода мекунад.

— «قَرْيَةٍ» (қарятин): деҳа ё шаҳр; дар ин ҷо мақсад сокинони он аст.

— «عَتَتْ» (атат): саркашӣ кард, гарданкашӣ намуд ва аз итоат берун шуд.

— «حِسَابًا شَدِيدًا» (ҳисобан шадидан): ҳисоби сахт ва дақиқ, ки ҳеҷ хатое дар он пинҳон намемонад.

— «عَذَابًا نُّكْرًا» (азобан нукро): азоби сахт ва бесобиқа, ки ҳамонанди он дида нашудааст.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят бозгӯ мекунад, ки чӣ бисёр деҳаҳо ва шаҳрҳое буданд, ки сокинонашон аз фармони Парвардигорашон ва паёмҳои расулонаш сар кашиданд ва бо гарданкашӣ ва кибру ғурур аз роҳи ҳақ рӯй гардонданд. Онҳо на танҳо як фармонро сарфи назар карданд, балки дар куфру саркашӣ идома доданд ва ҳудуди Худоро поймол намуданд.

Пас Худованд онҳоро ба ҳисоби сахт ва дақиқ гирифт — ҳисобе, ки дар он ҳеҷ амали хурде пинҳон намонд ва ҳеҷ узре пазируфта нашуд. Сипас онҳоро ба азоби сахт ва бесобиқа дучор кард, ки дар дунё ҳалокат ва дар охират оташи дӯзах буд. Ин азоб намунаи адолати Худованд аст, ки ҳар кас аз фармони Ӯ сар кашад, оқибати бадро хоҳад дид.

Ин оят тасаллиест барои муъминон ва бимдиҳандаест барои кофирон: онҳое, ки роҳи саркаширо пеш мегиранд, наҷот нахоҳанд ёфт, ва онҳое, ки ба фармони Худо ва расулаш итоат мекунанд, ба роҳи рост ҳидоят мешаванд.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд одил аст ва ҳеҷ амалеро беҳисоб намегузорад; ҳар ки некӣ кунад, подоши нек мебинад ва ҳар ки бадӣ кунад, ҷазои бад мегирад.

— Саркашӣ аз фармони Худо ва расулаш сабаби ҳалокат ва хорӣ дар дунё ва охират мегардад.

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба фармони Парвардигор итоат кунем ва аз роҳи паёмбарон пайравӣ намоем, то аз азоби дарднок наҷот ёбем.

— Худованд бо ин мисолҳо моро огоҳ мекунад, ки таърихи гузаштагонро омӯзем ва аз сарнавишти онҳо ибрат гирем.

— Ин оят дили муъминро ором месозад, ки адолати Худо ҳатман барпо мешавад ва золимон ҷазои худро мебинанд, ҳарчанд дер бошад ҳам.