Сураи Аль-Араф Оят 189 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ӯст, ки ҳамаи шуморо аз як тан биефарид. Ва аз…

Аль-Араф · 189/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

۞ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ۝١٨٩

🔤 Transliteration

Huwal lazee khalaqakum min nafsinw waahidatinw wa ja`ala minhaa zawjahaa liyas kuna ilaihaa falammaa taghash shaahaa hamalat hamlan khafeefan famarrat bihee falammaaa asqalad da`awal laaha Rabbahumaa la`in aayaitanaa saalihal lanakoo nanna minash shaakireen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ӯст, ки ҳамаи шуморо аз як тан биефарид. Ва аз он як тан занашро низ биёфарид то ба ӯ оромиш ёбад. Чун бо ӯ якҷоя шуд, ба боре еабук ҳомила шуд ва муддате бо он гузаронд. Ва чун бор сангин гардид, он ду Оллоҳ Парвардигори худро бихонданд, ки агар моро фарзанде солеҳ диҳӣ, аз свпосгузорон хоҳем буд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«نَفْسٍ وَاحِدَةٍ»: як шахси ягона, ки ӯ Одам (алайҳис-салом) аст.
«زَوْجَهَا»: ҳамсари ӯ Ҳавво (алайҳис-салом).
«لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا»: то ки бо ӯ ором гирад ва унс бигирад.
«تَغَشَّاهَا»: бо ӯ ҳамбистар шуд.
«حَمْلًا خَفِيفًا»: ҳомиладории сабук, ки дар ибтидо ҳис намешавад.
«فَمَرَّتْ بِهِ»: бо он ҳомиладорӣ идома дод ва ба корҳои худ машғул шуд.
«أَثْقَلَت»: ҳомила вазнин шуд, яъне тифл дар батн калон шуд.
«صَالِحًا»: фарзанди солим ва некӯ.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло он Зотест, ки ҳамаи шумо — мардону занон —ро аз як нафар, яъне Одам (алайҳис-салом) офарид. Сипас аз худи ӯ ҳамсараш Ҳавворо офарид, то ки бо вай оромӣ ва унс бигирад. Пас чун мард бо ҳамсари худ ҳамбистар шуд, зан ҳомилаи сабуке бардошт, ки дар аввал вазнинии онро ҳис намекард ва ба зиндагии худ идома медод. Вақте ки ҳомила калон шуд ва вазнинӣ пайдо кард, шавҳару зан ба Парвардигори худ дуо карданд ва гуфтанд: «Агар ба мо фарзанди солиму солим ато кунӣ, ҳатман аз шукргузорон хоҳем буд.»

Фавойиди оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки тамоми инсонҳо аз як падару модар — Одам ва Ҳавво — пайдо шудаанд, бинобар ин ҳамаи одамон бародару хоҳаранд ва бояд бо ҳам меҳрубон бошанд.
Хонавода ва ҳамсари некӯ неъмати бузурги Аллоҳ аст, ки ба воситаи он оромиву унс ба даст меояд.
Дар вақти сахтӣ ва ниёз, хусусан ҳангоми ҳомиладорӣ ва таваллуд, инсон бояд ба Аллоҳ рӯ оварад ва аз Ӯ кӯмак пурсад.
Фарзанди солим ва некӯ неъмати калони Худованд аст ва бояд барои он шукр гузорем.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳамеша дар ҳар ҳолат ба Аллоҳ таваккал кунем ва аз неъматҳои Ӯ шукргузор бошем, то ки дар зумраи бандагони сипосгузор қарор гирем.

📜 Оят 187-191 — Сураи Аль-Араф

187يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً ۗ يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки чӣ вақт фаро мерасад. Бигӯ: «Илми он назди Парвардигори ман аст. Танҳо Ӯст, ки чун замонаш фаро расад, ошкораш месозад. Фаро расидани он бар осмониёну заминиён пӯшида аст, ба ногаҳон бар шумо ояд», Чунон аз ту мепурсанд, ки гӯӣ ту аз он огоҳӣ. Бигӯ: «Илми он назди Худост, вале бештари мардум намедонанд».

188قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

Бигӯ; «Ман молики нафъу зиёни худ нестам. Ғайри он чӣ Худо бихоҳад. Ва агар илми ғайб медонистам, ба хайри худ хеле меафзудам ва ҳеҷ шарре ба ман намерасид. Ман касе ҷуз бимдиҳанда ва муждадиҳандае барои мӯъминон нестам».

189۞ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ

190فَلَمَّا آتَاهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهُ شُرَكَاءَ فِيمَا آتَاهُمَا ۚ فَتَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ

Чун Худо он дуро фарзанде солеҳ дод, барои Ӯ дар он чӣ ба онҳо ато карда буд, шариконе қоил шуданд, ҳол он ки Худо аз ҳар чӣ бо Ӯ шарик месозанд, болотар аст.

191أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ

Оё шарики Худо месозанд чизҳоеро, ки наметавонанд ҳеҷ чиз биёфаринанд ва худ махлуқ ҳастанд?

← Оят 188 📖 Аль-Араф Оят 190 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

189Оят

Тарҷума — Аль-Араф 189

Сураи Аль-Араф Оят 189 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ӯст, ки ҳамаи шуморо аз як тан биефарид. Ва аз…

Сураи Оят 189/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 187–191. Ба Тоҷикӣ: Русский.