Аль-Араф · 190/206
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф
فَلَمَّا آتَاهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهُ شُرَكَاءَ فِيمَا آتَاهُمَا ۚ فَتَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ۝١٩٠
Falammaaa aataahumaa saalihan ja`alaa lahoo shurakaaa`a feemaaa aataahumaa; fata`aalal laahu `ammaa yushrikoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Чун Худо он дуро фарзанде солеҳ дод, барои Ӯ дар он чӣ ба онҳо ато карда буд, шариконе қоил шуданд, ҳол он ки Худо аз ҳар чӣ бо Ӯ шарик месозанд, болотар аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ мехоҳанд:

— «صَالِحًا»: фарзанди солеҳу некӯкор.

— «شُرَكَاءَ»: шарикон, яъне касоне ки дар чизе бо Худо шарик қарор дода мешаванд.

— «فَتَعَالَى»: пас Худо баландтар ва поктар аст.

— «عَمَّا يُشْرِكُونَ»: аз он чи онҳо ба Худо шарик месозанд.

  1. Тафсири оят:

Пас аз он ки Худованд дуои онҳоро иҷобат кард ва фарзанди солеҳу солим ато намуд, онҳо дар ҳамин неъмате ки Худо ба онҳо дода буд, барои Ӯ шарикон қарор доданд. Яъне фарзандеро, ки танҳо Худо офарида буд, ба ғайри Худо нисбат доданд ва ӯро бандаи ғайри Худо номиданд. Ин амал аз рӯи эътиқоди қалбӣ набуд, балки дар номгузорӣ ва сифат сурат гирифт, на дар ибодат ва рубубият. Баъзе муфассирон мегӯянд, ки ин оят дар бораи Одаму Ҳавво аст ва сипас ба наслҳои онҳо низ ишора мекунад, зеро баъзе аз мардуми гумроҳ фарзандони худро ба ғайри Худо нисбат дода, онҳоро бандаи ғайри Худо мехонданд. Пас Худованд аз ҳар гуна ширк пок ва баландтар аст; Ӯ танҳо дар рубубият ва илоҳият ягона аст ва ҳеҷ шарике надорад.

  1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки неъматҳои Худоро бояд танҳо ба Худо нисбат дод ва дар онҳо барои Ӯ шарик қарор надод.

— Нишон медиҳад, ки ширк на танҳо дар ибодат, балки дар номгузорӣ ва нисбат додан низ метавонад рух диҳад, бинобар ин бояд дар ҳамаи корҳо ихлос дошта бошем.

— Худованд пок ва беэҳтиёҷ аст аз ҳар шарике, ва Ӯ танҳо Парвардигор ва Маъбуди ҳақиқӣ аст.

— Ин оят моро ба тавҳид ва ихлос даъват мекунад ва меомӯзад, ки ҳамаи неъматҳо аз ҷониби Худост ва бояд шукри Ӯро ба ҷо орем.

— Дарк мекунем, ки инсон ҳатто пас аз иҷобати дуо ва дидани неъмат метавонад хато кунад, бинобар ин доим бояд ба Худо паноҳ бурд ва аз ширк эҳтиёт кард.



📜 Оят 188-192 — Сураи Аль-Араф

188قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
Бигӯ; «Ман молики нафъу зиёни худ нестам. Ғайри он чӣ Худо бихоҳад. Ва агар илми ғайб медонистам, ба хайри худ хеле меафзудам ва ҳеҷ шарре ба ман намерасид. Ман касе ҷуз бимдиҳанда ва муждадиҳандае барои мӯъминон нестам».
189۞ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ
Ӯст, ки ҳамаи шуморо аз як тан биефарид. Ва аз он як тан занашро низ биёфарид то ба ӯ оромиш ёбад. Чун бо ӯ якҷоя шуд, ба боре еабук ҳомила шуд ва муддате бо он гузаронд. Ва чун бор сангин гардид, он ду Оллоҳ Парвардигори худро бихонданд, ки агар моро фарзанде солеҳ диҳӣ, аз свпосгузорон хоҳем буд!
190فَلَمَّا آتَاهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهُ شُرَكَاءَ فِيمَا آتَاهُمَا ۚ فَتَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
Чун Худо он дуро фарзанде солеҳ дод, барои Ӯ дар он чӣ ба онҳо ато карда буд, шариконе қоил шуданд, ҳол он ки Худо аз ҳар чӣ бо Ӯ шарик месозанд, болотар аст.
191أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ
Оё шарики Худо месозанд чизҳоеро, ки наметавонанд ҳеҷ чиз биёфаринанд ва худ махлуқ ҳастанд?
192وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًا وَلَا أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ
На метавонанд ёрияшон кунанд ва на метавонанд ба ёрии худ бархезанд.
Аль-АрафФеҳристи Қуръон
206Оят
MeccanRevelation
190Оят

Тарҷума — Аль-Араф 190

Сураи Аль-Араф Оят 190 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун Худо он дуро фарзанде солеҳ дод, барои Ӯ дар…

Сураи Оят 190/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 188–192. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers