Sure A'râf — Ayet 189

Kelime Anlamları:

• Nefs-i vâhide: Tek bir can, tek bir nefis. Burada Hz. Âdem (a.s.) kastedilir.
• Zevc: Eş, çift. Burada Hz. Havvâ.
• Li yesküne ileyhâ: Ona ısınsın, huzur bulsun, sükûnete ersin diye.
• Teğaşşâhâ: Onu örttü, yani eşiyle birleşti, yakınlaştı.
• Haml: Gebelik, yük.
• Merrat bihî: Onunla geçip gitti, yani bu hafif gebelikle günlük işlerine devam etti.
• Eskalet: Ağırlaştı, yükü ağır bastı.
• Sâlih: Sağlıklı, düzgün, hayırlı bir evlat.

Tefsir:

Ey insanlar! Sizi yaratan, hepinizi tek bir candan, tek bir özden var eden Allah'tır. O, ilk insan olan Hz. Âdem'i (a.s.) yarattı ve ondan da eşi Hz. Havvâ'yı yarattı. Bunu yaparken de tek bir gaye gözetti: İnsan, eşinde huzur bulsun, ona ısınsın, kalbi sükûnete ersin. Bu, Allah'ın koyduğu muhteşem bir düzendir; erkek ve kadın birbirinin tamamlayıcısıdır, birbirine rahmettir.

İşte bu düzen içinde, eşler birbirine yaklaştığında, kadın önce hafif bir yükle yüklenir. Bu, gebeliğin ilk dönemidir; kadın bunu pek hissetmez, günlük hayatına devam eder, gezer, işlerini yapar. Fakat zaman ilerledikçe, çocuk büyüdükçe yük ağırlaşır, anne adayı zorlanmaya başlar. İşte tam bu noktada, hem Âdem ile Havvâ hem de onların neslinden gelen her eş, Allah'a yönelir ve şöyle dua eder: "Ya Rabbi! Eğer bize salih, sağlıklı, hayırlı bir evlat verirsen, mutlaka Sana şükredenlerden olacağız."

Bu ayet bize ne kadar güzel bir tablo çiziyor! İnsan, zorluk anında Rabbini hatırlar. Gebelik, doğum, evlat; bunlar Allah'ın büyük lütuflarıdır. İnsan bu lütuflar karşısında aczini bilmeli, Allah'a yönelmeli ve O'na şükretmelidir. Unutmayalım ki, şükür, nimetin artmasına vesiledir. Allah, kendisine dua eden ve şükreden kullarını asla boş çevirmez. Bu ayet, aynı zamanda aile kurumunun kutsallığını, eşler arasındaki sevgi ve huzurun önemini ve evlatlarımızın bizlere birer emanet olduğunu hatırlatır. Bizler de bu emanetlere sahip çıkmalı, onları salih birer kul olarak yetiştirmek için gayret etmeli ve her an Allah'a şükretmeliyiz.