Сураи Аль-Араф Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гӯяд: «Ба миёни умматҳое, ки пеш аз шумо будаанд, аз…

Аль-Араф · 38/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ فِي النَّارِ ۖ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ ۝٣٨

🔤 Transliteration

Qaalad khuloo feee umamin qad khalat min qablikum minal jinni wal insifin naari kullamaa dakhalat ummatul la`anat ukhtahaa hattaaa izad daarakoo feehaa jamee`an qaalat ukhraahum li oolaahum Rabbannaa haaa`u laaa`i adalloonaa fa aatihim `azaaban di`fam minan naari qaala likullin di funw wa laakil laa ta`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гӯяд: «Ба миёни умматҳое, ки пеш аз шумо будаанд, аз ҷинну инс дар оташ дохил шавед. Ҳар уммате, ки ба оташ дохил шавад, уммати ҳамдини худро лаънат кунад. То чун ҳамагӣ дар он ҷо гирд оянд, гурӯҳҳое, ки пайрав будаанд, дар бораи гурӯҳҳое, ки пешво будаанд, гӯянд: «Парвардигоро, инҳо моро гумроҳ карданд, дучандон дар оташ азобашон кун». Гӯяд: «Азоби ҳама дучандон аст, вале шумо намедонед!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

ادْخُلُوا: дохил шавед.
أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ: гурӯҳҳое, ки пеш аз шумо гузаштаанд.
لَعَنَتْ أُخْتَهَا: ҳамтои худро (ки аз ҳамон гурӯҳ аст) лаънат кард.
ادَّارَكُوا: паси ҳам расиданд ва ҳама ҷамъ шуданд.
أُخْرَاهُمْ: охиринҳояшон, яъне пайравони заиф.
أُولَاهُمْ: аввалинҳояшон, яъне пешвоён ва бузургон.
ضِعْفًا: дучанд, афзун.

Тафсири оят:

Худованд ба ин кофирон ва дурӯғгӯён мегӯяд: ҳамроҳи гурӯҳҳои пешина аз ҷинну инс, ки пеш аз шумо дар куфру гумроҳӣ буданд, ба оташ дохил шавед. Ҳар гоҳ ки гурӯҳе ба дӯзах дохил мешавад, ҳамтои худро, ки пеш аз ӯ дохил шудааст, лаънат мекунад, зеро ӯ бо пайравӣ аз вай гумроҳ шудааст. То он даме ки ҳама дар дӯзах ба ҳам мерасанд ва ҷамъ мешаванд, пайравони заиф ба пешвоёни худ мегӯянд: «Парвардигоро! Инҳо буданд, ки моро аз роҳи рост гумроҳ карданд, пас ба онҳо аз оташ азоби дучанд бидеҳ». Худованд дар ҷавоб мегӯяд: барои ҳар як гурӯҳ — ҳам пешвоён ва ҳам пайравони онҳо — азоби дучанд аст, вале шумо намедонед ва андозаи онро дарк намекунед.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки масъулияти гумроҳкунӣ ва пайравӣ аз гумроҳкунандагон ҳарду дар пеши Худованд вуҷуд дорад; ҳар кас ба андозаи амали худ ҷазо мегирад.
Одамӣ бояд дар интихоби роҳу пешвои худ бисёр эҳтиёткор бошад, зеро пайравӣ аз бадкорон ӯро ба ҳалокат мебарад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки роҳи рост ва ҳидояти Худовандро интихоб кунем, то дар охират аз ҳамнишинони аҳли дӯзах набошем.
Раҳмати Худованд бо адолат аст: ҳар кас ба қадри амали худ сазо мебинад, ва ин боиси он мешавад, ки мо ба некиву ҳидоят майл кунем ва аз гумроҳӣ дурӣ ҷӯем.
Қуръон моро огоҳ мекунад, ки дунёи фонии имрӯза ҷои озмоиш аст ва бояд пеш аз расидан ба охират тавба кунем ва ба роҳи дуруст баргардем.

📜 Оят 36-40 — Сураи Аль-Араф

36وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Ва онҳо, ки оёти Моро дурӯғ баровардаанд ва аз он сар баргофтаанд, аҳли ҷаҳанкаманд ва ҷовидона дар он хоҳанд буд!

37فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ أُولَٰئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

Кист ситамкортар аз он, ки ба Худо дурӯғ бандад ё оёти Ӯро дурӯғ барорад? Насибе, ки барояшон муқаррар шуда, ба онҳо хоҳад расид. Он гоҳ ки фиристодагони мо биёянд, то ҷонашонро бигиранд, мепурсанд: «0н чизҳое, ки ба ҷои Худо парастиш мекардед. акиуи куҷоянд?. Гӯянд; «Нест шуданд ва аз дасти мо рафтанд!» Ва дар ин ҳол ба зиёни худ шоҳидӣ диҳанд, ки кофир будаанд.

38قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ فِي النَّارِ ۖ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ

39وَقَالَتْ أُولَاهُمْ لِأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ

Пешвоён ба пайравон гӯянд: «Шуморо бар мо ҳеҷ бартарӣ нест, инак ба ҷазои корҳое, ки карда будед, азобро бичашед!»

40إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ

Дарҳои осмон бар рӯи касоне, ки оёти Моро дурӯғ гуфтанд ва аз онҳо сар тофтаанд, кушода намешаванд ва ба биҳишт намедароянд, то он гоҳ, ки шутур аз сӯрохи сузан бигзарад. Ва осиёнро инчунин ҷазо медиҳем!

← Оят 37 📖 Аль-Араф Оят 39 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

38Оят

Тарҷума — Аль-Араф 38

Сураи Аль-Араф Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гӯяд: «Ба миёни умматҳое, ки пеш аз шумо будаанд, аз…

Сураи Оят 38/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 36–40. Ба Тоҷикӣ: Русский.