Surat Al-Muzammil — Ayat 1

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• الْمُزَّمِّلُ (al-muzzammil): wong kang mbuntel utawa nglipet awaké nganggo sandhangan.
• يَا أَيُّهَا (yā ayyuhā): panyeru utawa pangundang, tegesé "hé" utawa "dhuh".

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT nyeru marang Nabi Muhammad ﷺ kanthi sebutan "الْمُزَّمِّلُ", yaiku wong kang lagi mbuntel awaké nganggo sandhangan utawa kemul. Nalika iku Nabi ﷺ lagi ngemuli awaké ing omahé, banjur Allah ngundang panjenengané kanthi sebutan iki minangka pambuka saka dhawuh kang gedhé lan penting, yaiku dhawuh supaya ngadeg shalat ing wayah wengi. Panyeru iki ora mung kanggo nyebut kahanané Nabi ﷺ, nanging uga dadi tandha yèn ana tugas kang mulya lan abot kang bakal diparingake marang panjenengané, yaiku tanggung jawab nampa wahyu lan nyebaraké agama Islam. Kanthi sebutan kang alus lan akrab iki, Allah kaya-kaya ngunggahake Nabi ﷺ saka kahanan istirahat menyang kahanan siap nglakoni ibadah lan dakwah. Ayat iki dadi wiwitan saka rangkaian dhawuh kanggo shalat malam (qiyamul lail) kang dadi bekal spiritual kanggo Nabi ﷺ sadurungé nampa beban dakwah kang luwih gedhé.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang yèn saben wong Islam kudu siap sregep ibadah, utamané shalat malam, minangka sarana nyedhaki Allah lan nguwatake ati.
• Panyeruan Allah marang Nabi ﷺ kanthi sebutan "الْمُزَّمِّلُ" nuduhake yèn Allah iku Maha Welas lan Maha Ngerti kahanan hamba-Nya; mula kita ora perlu rumangsa adoh saka Allah sanajan lagi ing kahanan santai utawa istirahat.
• Ayat iki nuwuhake semangat yèn saben dhawuh saka Allah iku mesthi ngandhut kabecikan lan mulya, sanajan katon abot ing wiwitané.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an lan kepéngin nglakoni apa kang diprentahake, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang nggawa katentreman lan kabagjan ing donya lan akherat.