سوره مزمل — آیه 1

معانی کلمات:

• المُزَّمِّل: به معنای کسی است که خود را در جامه و لباس پیچیده است. خطاب به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) است که در آن حال، خود را با لباس پوشانده بود.

تفسیر آیه:

ای کسی که خود را در لباس پیچیدهای! (ای پیامبر که در آن لحظه با جامه خویش پوشیده شده بودی). این ندا، اوج مهربانی و نزدیکی خداوند به بنده برگزیدهاش را میرساند؛ خدایی که او را با این لقبِ محبتآمیز صدا میزند و او را برای مهمترین مأموریت آماده میسازد. این خطاب، آغازگر فرمانی بزرگ است: قیام برای عبادت در دل شب، آن هم به پاخاستن برای نمازی که روح را صیقل میدهد و قلب را به نور الهی روشن میسازد. خداوند از او میخواهد که شب را - جز اندکی از آن - به عبادت بپردازد؛ نیمی از شب یا کمی کمتر از آن تا یکسوم، یا کمی بیشتر از نیمه تا دوسوم، و قرآن را با طمأنینه و شمرده و با تدبّر بخواند؛ قرائتی که حروف و وقفها را روشن و آشکار سازد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند بندگان مؤمن و مخلص خود را با محبت و لطف صدا میزند و آنان را برای رسیدن به قرب خویش دعوت میکند؛ پس ما نیز باید با عشق و اشتیاق به فرمانهای او پاسخ گوییم.
• عبادت شبانه و راز و نیاز با پروردگار در دل شب، یکی از والاترین راههای تقویت ایمان و آرامش دل است؛ چنانکه خداوند پیامبرش را بدان فرمان داد تا الگویی برای همه ما باشد.
• قرائت قرآن با تدبّر و تأمّل، نه صرفاً تندخوانی، کلید فهم معارف الهی و رسیدن به نور هدایت است؛ پس بیایید با قرآن انس بگیریم و آن را با حضور قلب بخوانیم.