Surat Al-Muzammil — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قُمِ : ngadeg, nindakake shalat.
• اللَّيْلَ : wayah wengi.
• إِلَّا : kajaba.
• قَلِيلًا : sethithik.

1. Tafsir ayat:

Dhuh wong kang lagi nglempitake kemul, ngadega kanggo nindakake shalat ing wayah wengi, kajaba mung sethithik wae saka wayah wengi iku. Tegese, akehake anggonmu shalat ing wayah wengi, aja nganti kabeh wayah wengi kanggo turu. Ing wiwitane Islam, shalat wengi iki dadi kewajiban kanggo Nabi lan para sahabate. Ayat iki dadi pambuka supaya wong mukmin padha sregep tangi wengi kanggo nyedhaki Allah, sanajan ora kabeh wayah wengi kudu diisi shalat, isih ana wektu sethithik kanggo ngaso.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Shalat wengi iku ibadah kang gedhe ajine ing ngarsane Allah, bisa nggawa katentreman lan nyedhaki marang Panjenengane.
• Islam iku agama kang gampang, ora mbebani umate ngluwihi kemampuan. Mula sanajan dhawuhe shalat wengi, isih ana kelonggaran kanggo ngaso sethithik.
• Tangi wengi kanggo shalat bisa dadi sarana ngresiki ati lan nguatake iman.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora mung turu wae ing wayah wengi, nanging uga nggunakake wektu kanggo ibadah marang Allah.
• Sapa kang gelem nglakoni shalat wengi kanthi ikhlas, bakal oleh ganjaran kang akeh lan berkah saka Allah.