Surat Al-Muddassir — Ayat 39

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَصْحَابَ الْيَمِينِ (ashābal-yamīn): yaiku wong-wong sing nampa kitab amale saka tangan tengen, utawa wong-wong mukmin sing taat marang Allah. Ing kene tegese wong-wong mukmin sing iman lan amal salehe apik, sing bakal oleh kabegjan lan kaslametan ing akhirat.

2) Tegese ayat:

Ayat iki isih nyambung karo ayat sadurunge, yaiku bab saben wong sing kabeh awake kaiket lan katanggung dening apa sing wis dilakoni ing donya. Kabeh manungsa iku kecekel dening amal-amale dhewe-dhewe, ora bisa ucul saka tanggung jawabe kajaba wong-wong sing dadi ashābul-yamīn, yaiku para mukmin sing taat marang Allah.

Wong-wong mukmin iki ora mung ucul saka siksa, nanging uga ora diitung-itung dosane kanthi keras, amarga dheweke wis nindakake amal saleh lan ninggalake barang-barang sing dilarang dening Allah. Dheweke nindakake kewajiban-kewajiban agama, kayata sholat, zakat, pasa, lan liya-liyane, sarta nyingkiri barang-barang sing haram. Mula, dheweke ora kaiket dening dosa-dosane kaya wong-wong kafir lan wong-wong sing akeh dosane. Dheweke bakal mlebu ing suwarga sing kebak nikmat, lan bisa takon marang wong-wong kafir sing mlebu neraka bab apa sing nyebabake dheweke mlebu ing kono.

Dadi, ayat iki menehi pangarep-arep gedhe marang wong-wong mukmin: senajan dheweke tau nglakoni dosa, nanging amarga iman lan amal salehe, dheweke bakal oleh pangapura saka Allah lan ora kaiket dening dosa-dosane kaya wong-wong sing ora percaya.

3) Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben wong iku tanggung jawab marang amale dhewe-dhewe. Ora ana wong liya sing bisa nanggung dosane wong liya.
• Wong-wong mukmin sing taat marang Allah bakal oleh kabegjan lan kaslametan, sanajan dheweke tau nglakoni salah. Iki nuduhake yen Islam iku agama sing kebak pangapura lan welas asih.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah nindakake amal saleh lan ninggalake barang-barang sing dilarang, supaya kita kalebu ing golongane ashābul-yamīn.
• Ayat iki uga menehi pangarep-arep marang wong-wong sing wis nglakoni dosa, supaya ora putus asa saka rahmat Allah, nanging tetep taubat lan nindakake kabecikan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat kanggo nyedhaki Allah lan nindakake perintah-perintahe, amarga kita ngerti yen ana ganjaran gedhe sing nunggu wong-wong sing taat.