Sura Al-Anfal — Werset 47

Znaczenie słów:

• BATARAN (بَطَرًا) – oznacza wyniosłość, pychę, zuchwałość i zadufanie w sobie.
• RI'A' AN-NAS (رِئَاءَ النَّاسِ) – oznacza popisywanie się przed ludźmi, obłudne pokazywanie się w dobrym świetle, aby zyskać ich uznanie i pochwałę.
• MUHIT (مُحِيطٌ) – oznacza Tego, który otacza wszystko swoją wiedzą, nic nie jest przed Nim ukryte, obejmuje wszystkie czyny swoją wiedzą i mocą.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wysławiony – zakazuje wiernym naśladowania postawy pogan, którzy wyszli ze swoich domów w Mekce, aby walczyć z muzułmanami w bitwie pod Badr. Ci poganie nie wyszli jednak w obronie prawdy ani w celu wsparcia sprawiedliwości, lecz powodowani pychą, wyniosłością i pragnieniem popisywania się przed ludźmi. Chcieli, aby ludzie podziwiali ich odwagę, potęgę i bogactwo. Co więcej, ich celem było odstraszanie ludzi od drogi Allaha i uniemożliwianie im przyjęcia islamu.

Allah ostrzega wiernych, aby nie byli podobni do tych ludzi, gdyż On obejmuje swoją wiedzą wszystkie ich czyny – zarówno te jawne, jak i ukryte – i z pewnością odpłaci im za nie sprawiedliwie. Ten werset jest jednocześnie groźbą i przestrogą dla tych, którzy pozostali przy swoim błędzie i uporze.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Szczerość intencji – werset uczy nas, że każdy czyn powinien być wykonywany wyłącznie dla Allaha, a nie dla poklasku i pochwał ludzkich. Czyny pozbawione szczerości tracą swoją wartość.
2. Unikanie pychy – pycha i wyniosłość są cechami, które Allah nienawidzi. Wierny powinien być pokorny i skromny, nawet gdy osiąga sukcesy.
3. Świadomość, że Allah wszystko widzi – przypomnienie, że Allah obejmuje swoją wiedzą wszystkie nasze czyny, powinno skłaniać nas do ciągłego doskonalenia się i unikania grzechów.
4. Nauka z historii – werset ten uczy nas, abyśmy wyciągali wnioski z losów poprzednich narodów i nie powtarzali ich błędów. Historia jest najlepszym nauczycielem dla tych, którzy potrafią z niej korzystać.
5. Czystość celu – muzułmanin powinien zawsze pytać siebie o motywację swoich działań. Jeśli celem jest tylko zadowolenie Allaha, wtedy czyn jest błogosławiony, a jeśli domiesza się do niego chęć popisania się – traci on swoją wartość w oczach Allaha.